بهانه جویی صهیونیستی

این تحرکات که با حمایت برخی کشورهای عربی و غربی همراه است در حالی تشدید شده که این رژیم برای رسیدن به اهداف خود بویژه خرید زمان در برابر طرح های ارائه شده برای به اصطلاح صلح خاورمیانه بهانه های متعددی را ارائه کرده است.

تاکید بر پذیرش ماهیت یهودی این رژیم ، ارتباط دادن پرونده شالیت سرباز در بند مقاومت به مذاکرات سازش ، پیوند دادن آشتی ملی گروههای فلسطینی به عنوان یکی از پیش شرط های مذاکره با اعراب ، خلع سلاح مقاومت و تقویت نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان ، تشکیل دولتی واحد در کرانه باختری و غزه را در این چارچوب می توان ارزیابی کرد.

نکته قابل توجه در این فرآیند طرح لیبرمن وزیر خارجه رژیم صهیونیستی است که بازپس گیری شکایت فلسطینی ها به دادگاه لاهه در مورد جنایات این رژیم در جنگ 22 روزه غزه را پیش شرط توقف شهرک سازی عنوان کرده است. طرح هایی مانند طرح لیبرمن در حالی مطرح می شود که صهیونیست ها در لوای آن اهدافی خاص را پیگیری می کنند از جمله

اولا صهیونیست ها به دنبال صلح نبوده بلکه صرفا به خرید زمان هستند تا در لوای آن بتوانند به تحرکات توسعه طلبانه خود ادامه دهند.

ثانیا روند این موضع گیری ها نشان می دهد که صهیونیست ها به دنبال بیان غیر مستقیم مجموعه ای از خواسته های خود به حاضران در روند سازش هستند که حذف تمام حقوق فلسطینی ها و یا همان تشکیل دولت خودمختار فلسطین بدون هیچ امتیاز اقتصادی و نظامی را تشکیل می دهد.

ثالثاصهیونیست ها برآنند تا در جنگی روانی فلسطینی ها بویژه ساکنان غزه را مانع صلح در خاورمیانه معرفی کنند تا در لوای آن ضمن توجیه سیاست های توسعه طلبانه خود خواستار ایجاد اجماع جهانی علیه فلسطینی ها شوند.

رابعا نکته قابل توجه در پیش شرط اخیر لیبرمن در مورد نسبت دادن توقف شهرک سازی به بازپس گیری شکایت فلسطینی ها از دادگاه لاهه را می توان نشانه ترس صهیونیست ها از موج ضد صهیونیستی ایجاد شده در عرصه بین الملل و تخریب بیشتر وجهه جهانی این رژیم دانست که آنها را این امر وادار ساخته است که عملا شکست دیگر صهیونیست ها در برابر مقاومت در عرصه جهانی بویژه در بهره گیری از افکار عمومی جهان در راه احقاق حقوق مقاومت ارزیابی کرد.

به هر تقدیر تمان این تحرکات برای نابود سازی حقوق فلسطینی ها است که بیداری در برابر آنها با حمایت از مقاومت امری ضروری است

قاسم غفوری