موفقیت در محیط بسته

جامعه‌ای که با ابزارهای مختلف آموزشی مثل تلویزیون، اینترنت، دیسک‌های مختلف و... می‌تواند دانش‌آموز را به بیراهه بکشاند و یا با ارشاد و راهنمایی درست در جهت مثبت و آموزنده هدایت کند.

داریوش یاری، کارگردان مجموعه «مدرسه ما» خوشبختانه با تضاد موجود بین شخصیت‌های اصلی مجموعه توانسته فضایی ایجاد کند تا تماشاگران را با این مجموعه همراه سازد. مدیر مدرسه (فردوس کاویانی) در آخرین سال فعالیتش بر آن است تا یادگاری نیکو از خود بر جا بگذارد، و با حمایت از اندیشه‌ معلم جوانش آقای کیهان (احمد یارعلی) بر آن است تا در این راه به مقصود برسد. هرچند پیشنهادهای آموزشی او، گهگاه برایش دردسرساز می‌شود. اما از سوی دیگر ناظم مدرسه (اصغر نقی‌زاده) با قانونگرایی بر آن است تا پایش را از گلیمی که برایش گسترده‌اند فراتر نگذارد و با اندیشه و تفکر نوین معلم جوان مخالفت می‌ورزد. از سوی دیگر بچه‌هایی که با معلم جوان آقای کیهان سر و کار دارند، بر آن هستند تا هر چه بیشتر خود را به او نزدیک کنند. ارتباطی عاطفی و بسیار دوستانه، با یک حریم مشخص معلم و دانش‌آموز...

این حریم گاه بسیار دلپذیر می‌شود و هر بیننده‌ای اگر که دانش‌آموز باشد، آرزو می‌کند چنین معلمی داشته باشد و اولیا نیز آرزومند چنین معلمی برای فرزندانشان می‌شوند.

در آغاز سال تحصیلی، کلاس سوم سه قرار بود منحل شود، اما تلاش کیهان (احمد یارعلی) سبب می‌شود تا این کلاس در پایان سال به عنوان کلاس نمونه انتخاب شود. شیوه آموزشی کیهان را اگر بررسی کنیم، درمی‌یابیم که او به شاگردانش شخصیت می‌دهد و رفتارش با آنها بسیار صمیمانه است. تا آنجا که وقتی دانش‌آموزانش را هنگام امتحان در کلاس آزاد می‌گذارد و خود به دفتر می‌رود، بچه‌ها به احترام اعتمادی که به آنها شده، فکر تقلب را از سر بیرون می‌کنند. مدیر مردد است از او حمایت کند و ناظم مخالف این کار اوست. در ادامه این شخصیت بخشیدن و اعتماد کردن به نوجوانان دو طیف دیگر را می‌بینیم. اولیای بچه‌ها، پدری که این کار را تحسین می‌کند و پدری که به‌ خاطر این کار آقای کیهان از او شکایت می‌کند. کیهان در ارتباط با بچه‌ها و در زمینه شخصیت دادن به بچه‌ها و بهره‌گیری از توان بالفعل و بالقوه این نوجوانان کارهای در خور تحسین دیگری نیز انجام می‌دهد. مسابقه فوتبال بین تیم معلمان و دانش‌آموزان، اردوی شبانه در حیاط مدرسه و... که هر کدام از این فعالیت‌ها می‌تواند تماشاگر را به فکر فرو ببرد تا به تاثیر شخصیت دادن به نوجوانش بیندیشد.اگر زمان پخش مجموعه ساعتی در نظر گرفته می‌شد که خانواده، بخصوص آنها که نوجوانی در خانه دارند با هم این مجموعه را می‌دیدند، می‌توانست راهبری تربیتی بیشتری داشته و تاثیرگذارتر باشد.یاری، کارگردان مجموعه مدرسه ما که ماجراهای آن براساس تحقیقی از پوران درخشنده و دکتر سیامک تقی‌پور توسط محمود طالبیان و سیاوش طالبیان نوشته شده، بخوبی توانست در فضای محدود مدرسه پیام‌های آموزشی مورد نظر مجموعه را مطرح کند و نیاز به تغییر در روابط بین معلم و دانش‌آموز را مطرح کند. کار کردن با گروهی نوجوان به عنوان بازیگر نیازمند تحمل و حوصله بسیار است که یاری بخوبی توانست این کار را به انجام برساند. نوجوانان نیز توانستند بازی‌های قابل لمسی را ارائه کنند.

اما در این میان لازم است اشاره‌ای هم به «کیومرث ملک‌مطیعی» بابا رحیم مجموعه مدرسه ما داشته باشیم.ملک مطیعی سال‌هاست که به دور از هیاهو و جنجال تئاتر، سینما و تلویزیون فعالیت می‌کند و در قالب‌های مختلف بدون هیچ ادعایی مشغول ایفای نقش است و تاکنون بازی‌های متفاوتی را از او در قالب‌های مختلف از کمدی گرفته تا درام دیده‌ایم. هر چند تاکنون و آن چنان که باید و در شأن اوست، از او تجلیلی به عمل نیامده، در این مجموعه بازی درخشانی داشته است.

محمد ممجد