گفتگو با علی مراغی، بازیگر نوجوان
خنده دوای هر دردیه
علی مراغی ــ اهل تهران و 13 سال سن دارد و در مدرسه المهدی تهرانپارس درس میخواند. در چند فیلم کوتاه بازی کرده و آرزو دارد در یک فیلم کمدی در کنار اکبر عبدی بازی کند. او خندهروست و معتقد است خنده دوای هر دردی است. گفتگو با مراغی، هنرمند نوجوان پیش روی شماست.
چطور شد که به بازیگری علاقهمند شدی؟
من بازیگری را دوست داشتم. دنبال فرصتی میگشتم تا این حرفه رو آموزش ببینم. دوستی داشتیم که تدوینگر بود. ایشان منو به شبکه قرآن سیما معرفی کرد. یک تلهتئاتر بازی کردم به کارگردانی آقای هاشمی به نام «یتیمان کوفه» و کار دیگهای هم بازی کردم به کارگردانی سیدمجتبی اسدیپور به نام «بهار دل.» یک فیلم کوتاه هم بازی کردم به نام «ایستگاه» به کارگردانی آقای انصاری.
از مدرسه ما بگو. توی این سریال چه نقشی داری؟
توی این سریال، یک نقش منفی دارم که همش کارای خلاف میکنه. یک پسرCD فروش به نام علی عبدالهی.
چرا نقش منفی؟
میخواستم این نقشها رو هم تجربه کنم. من در کار قبلی هم نقش منفی بازی کردم. کارگردان احساس کرد که توی این نقش میتونم موفقتر باشم.
خودت چه نوع فیلمهایی رو دوست داری؟
مـن خودم فیلمهای کمدی را دوست دارم. بازیگری در فیلمهای کمدی، ساده و آسان نیست؛ خیلی سخته. کمدی، هنر خنداندن مردمه. خنده دوای هر دردیه.
حالا که اینقدر از خنده تعریف کردی، یه لطیفه بگو خوانندگان قاب کوچک کمی بخندند.
معلم رو به یکی از دانشآموزان کلاس کرد و پرسید: خوب پسرم بگو ببینم وقتی بزرگ شدی، میخواهی چه کاره بشی؟
دانشآموز جواب داد: آقا معلم هنوز تصمیم نگرفتم فقط آرزو میکنم مثل پدرم ماهی یک میلیون تومان درآمد داشته باشم.
معلم پرسید: پس پدرت ماهی یک میلیون تومان درآمد دارد؟
دانشآموز گفت: نه آقا معلم. اون هم مثل من آرزو دارد.
به تلویزیون نگاه میکنی؟
بله. من هر روز برنامه عصر بخیر بچهها رو میبینم. چون مجریهای برنامه نوجوانند.
نظرت درباره این برنامه چیه؟
کارتونهایی که توی این برنامه پخش میشه، بچهگانه است؛ مخصوص کودکانه. کارتونهای مخصوص نوجوانان توی این برنامه خیلی کمه.
شما خودتون رو موفق میدونید؟
تا حدودی بله.
عامل موفقیت شما چیست؟
اول خانوادهام. دوم کارگردانهایی که با اونها کار کردم و سوم تلاش و پشتکار خودم.
چه آرزویی داری علی آقا؟
آرزو دارم توی یک فیلم کمدی با اکبر عبدی بازی کنم.
بازیگری در سینما و تئاتر چه فرقی با هم دارند؟
به نظر من، بازیگری در سینما و تئاتر احتیاج به استعداد و خلاقیت داره. در تئاتر، بازیگر رودرروی تماشاگر بازی میکنه؛ ولی در سینما، دوربین جای تماشاگر را میگیره. به اعتقاد من، یک بازیگر باید هم در تئاتر بازی کند و هم در سینما؛ چراکه تئاتر و سینما 2 برادر دوقلو هستند.
محمدحسین قاسمی
گفت و گو
