مصائب خبرنگاری

نمای اول: الو... الو خانم اونجا روزنامه است؟ خدا خیرتان بدهد لطفا یک خبرنگار بفرستید، دارد به ما ظلم می‌شود، قول می‌دهید، بیایید؟ ما پناهی نداریم...

هنوز جامعه به خبرنگار اعتماد دارد، گواهش تعداد زنگ تلفن تحریریه‌های روزنامه‌هاست که طی یک روز بارها و بارها خبرنگاران اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، حوادث، فرهنگی، ورزشی و... را به خود می‌خواند. براساس اصول ارتباط جمعی، رسانه‌ها در کل و مطبوعات به طور خاص، حلقه ارتباط قدرت و جامعه هستند. خبرنگار به عنوان یکی از ارکان رسانه موظف است کارکردهای متعدد و در عین حال متفاوتی ایفا کند. ارتباط با سطوح جامعه، آگاهی از رویدادها، توجه به رویدادهای عادی شده و جریان‌سازی، نقد وضع موجود، انتقال اخبار جامعه به حاکمیت و بعکس و... چنانچه خبرنگار بتواند به تناسب شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از عهده این کارکردها برآید، نقشی نزدیک به رهبری فکری جامعه خواهد داشت. شاید به همین دلیل در تمام جوامع، از توسعه نیافته تا پیشرفته، خبرنگار به طبقات پیشرو و روشنفکر جامعه نزدیک است و به تناسب استقلال و امنیت حرفه‌ای می‌تواند افکار عمومی را نمایندگی کند.

اما نگاه‌ها همیشه به خبرنگار این‌گونه آرمانی نیست.

نمای دوم: پشت در اتاق آقای رئیس؛ ‌ ببخشید ممکنه با آقای دکتر... 5 دقیقه ملاقات کنم؟

- متاسفم، دکتر با وزیر جلسه دارند، تشریف ببرید سوالاتتان را فکس کنید.

بعد از 3 روز،  متاسفم هنوز فکس شما در کارتابل آقای رئیس است.

پس از یک هفته  فکس شما را دیدند، ولی 2 روز ماموریت رفته‌اند.

بالاخره بعد از 10روز؛ واقعا متاسفم آقای دکتر تا اطلاع ثانوی با هیچ خبرنگاری مصاحبه نمی‌کنند...

ما خبرنگاران بارها و بارها افتخار آشنایی با مدیرانی را داریم که به صلاحدید خود حاضر به پاسخگویی به نماینده افکار عمومی نیستند. به نظر می‌رسد به میزانی که اعتماد مردم به خبرنگاران بیشتر می‌شود، مسوولان بر فاصله خود با رسانه‌ها اضافه می‌کنند، در چنین فضایی پاسخ‌خواهی از مسوولان، در حکم مصائب خبرنگاری است.

کتایون مصری