چرا بچه‌ها گریه می‌کنند؟

1- زنان خانه‌دار از دستکش استفاده کنند. [ما قبلا در همین ستون، سایر مشکلات زنان را حل و فصل کردیم؛ فقط همین مشکل دستکش زنان ایران باقی مانده بود که حل و فصل این یکی را به مسوولان وزارت بهداشت وامی‌گذاریم؛ پیش از آن که در وزارت رفاه و تامین اجتماعی ادغام شود.]

2- رفع یبوست و سوءهاضمه با مصرف جو [این سوژه کلا در راستای مزاج مبارک ما نیست. تخصص می‌خواهد که ما نداریم. حالا شاید بعدا از آکسفورد گرفتیم. دنیا را چه دیدید؟ ضمنا مصرف جو ربطی به آب آن ندارد.]

3- هفت اشتباه رایج درباره گریه بچه‌ها [این یکی ظاهرا سوژه بدی نیست؛ چون این روزها آنقدر حواسمان به بزرگترها پرت بوده که بعضا پاک بچه‌ها را از خاطر برده‌ایم. اگر هم به یادشان آوردیم فقط در همین حد بوده که: بچه‌ها مواظب باشید]!

گریه‌شناسی بچه‌ها: دانشمندان بچه‌شناس بر این باور علمی پای می‌فشرند که بچه تا یک چیزیش نباشد، هرگز گریه نمی‌کند و این کشف بزرگی در زمینه دانش بچه‌لوژی است که در سایه تحقیقات و پژوهش‌های عمیق و دامنه‌دار ما حاصل شده است. علاوه بر این دانشمندان و نخبگان شهیر که در زمینه علل گریه کودکان یک عالمه کار کردند؛ خود حقیر بی‌بچه نیز در همین راستا نظرات تکمیلی ناقابلی دارد که ذیلا به چند فقره از آنها به طور فشرده شده از هر جهت اشاره می‌کنم:

1- کمبود رسیدگی: اگر به نیازهای اساسی و اولیه کودک رسیدگی فوری نشود، ابتدا به زبان خوش و مسالمت‌آمیز می‌زند زیر گریه؛ سپس چنانچه حالیمان نشد و اعتنایش نکردیم، در مناطقی خاص دست به خرابکاری و حرکات بودار می‌زند که نشانه اعتراض از سرناچاری است.

2- سفت بستن قنداق: بعضی‌ها عادت دارند به قدری لاستیک بچه یا قنداقه او را سفت می‌بندند که مجال هرگونه تحرک و آزادی را از وی می‌گیرد. در این حال بچه، چون تحت فشار است؛ ابتدا دردش می‌گیرد، آنگاه گریه‌اش می‌گیرد. در نظر گرفتن فضای باز لازم برای تحرک و تقلای حداقلی کودک باعث رشد صحیح اندام حرکتی او می‌شود. در غیر این صورت کج و معوج بار می‌آید و پدر و مادر گریه‌شان می‌گیرد.

3- کمبود خواب: بچه‌ها مثل آدم بزرگ‌ها نیستند که با هفشده ساعت خواب نوشین بامداد رحیل، خستگی کار روزانه‌شان از تنشان دربرود. بچه‌ها گاهی به 16 ساعت خواب یا بیشتر نیاز دارند تا مثل بچه آدم رشد کنند. آنها کارمند جایی نیستند که باید راس ساعت کارت بزنند؛ فلذا می‌توانند حتی در ساعات اداری، پدر خواب را درآورند. عبارت شوخ و شیرین «خواب اصحاب کهف چُرت من است»، در مورد آنها نیز صادق است.

4- شیر تو شیر شدن: گاهی اوقات، بچه‌های شیرخوار را بدون در نظر گرفتن فاصله زمانی لازم و رعایت استاندارد بین‌المللی لازم به صورت قروقاطی شیر می‌دهند که این خوب نیست و شیر تو شیر می‌شود. در این حالت، کودک در چارچوب حقوق کودکان اقدام به گریستن می‌کند. غافل از این که حضرت مولانا فرموده: «تا نگرید طفل، کی جوشد لبن؟....»؛ فلذا باز او را به شیر می‌بندند. نهایتا هم وضعیتش چنان شیری می‌شود که صدرحمت به کهکشان راه شیری!

رضا رفیع