آیه‌های انتظار

آدینه‌ها دلواپس و مشتاق می‌درخشند و هنوز عشق که بی‌تو تمام نشده است، انتظار هزاره‌ها را بر دوش می‌کشد/ انسان، روزگاریست که بی‌تو از اوج تا فرود، از مهر تا کین سقوط کرده است، و انسانیتی چشم به راه/ تا با تو دوباره ملکوتی را تجربه کند که روزی میلاد آدمی را آنجا با شادی به تماشا نشسته بودند.

نگاه کن به عظمت از پای افتاده انسانیت، که زیر دست و پاها جان می‌دهد که ایستاده تمام می‌شود و... ما...

عشق را ببین که بی‌تو در احتضارست / نفرت، ریشه‌ می‌داوند، پیچک می‌شود و ما بی‌آن‌که بیندیشیم، احساس می‌کنیم بی‌تو هنوز عاشقیم.

خوشا انسان که ندبه خوان پگاهی‌ست که تو را نوید می‌دهد.

«لَیتَ شِعری اَینَ استَقَرَّت بِکَ النَّوی» از هر کرانه که باید، پدیدار شو / تا انسانیت، الفبایش را در واژگان تو، در کلام تو بیابد تا آدمی، مشق عشق کند.

« بِنَفسی اَنتَ مِن نَصیفِ شَرَفٍ لا یُساوی» بیا تا حقوق پایمال شده بشر آبرو بگیرد/ تا عزت انسان دوباره سر بلند کند و عرق شرم بر جبین عدالت نماند.

«این الحسن و این الحسین، این ابناءالحسین صالِحٌ بَعدَ صالِحٍ، وَ صادِقٌ بَعدَ صادِقٍ » صداقت رو به نسیان گذاشته و دروغ، فراوان است

جلوه کن تا راستی بر قامت انسان جان بگیرد

«اَینَ المَنصُورُ عَلی مَنِ اعتَدی عَلَیهِ وَافتَری؟» این سوال پاسخی جز تو ندارد تو پیروزترین فریاد رسی هستی که انسان این روزگاران وانفسا امید رهایی را از دستانش می‌جوید.

«اَتَرانا نَحُفُّ بِکَ وَ اَنتَ تَأُمُّ المَلَأَ، وَ قَد مَلَأتَ الأَرضَ عَدلاً؟» آیا روزگاری را خواهیم دید که ما به گرد تو حلقه زده باشیم و تو تمام زمین را پر از عدل و داد کرده باشی؟

صاحب همه زمان‌های آمده و نیامده/ تسلی نگاه‌های مردد و مشوش، «عزیز علی ان اری الخلق و لاتری» چه سخت است این مردمان را ببینیم و تو را ندیده باشیم.

بیا تا عشق نمیرد / بیا تا آدمی از پا نیافتد / بیا ای حجت عشق/ ای ذخیره خدا/ای بقیه‌‌انبیا...