زمان در دستان شما

فنر اصلی ساعت از یک نوار فولادی مسطح تشکیل شده که به صورت خمیده یا مارپیچ در بخش مرکزی ساعت قرار گرفته است. با کوک شدن ساعت میزان انحنا و خمیدگی فنر افزایش یافته و در نتیجه انرژی در آن ذخیره خواهد شد. در ساعت این انرژی به قسمت نوسانی منتقل شده و با حرکت قطعه تعادلی آزاد شدن چرخ دنده ساعت و در نتیجه تنظیم ضربات وارد شده از چرخ‌دنده به فنر اصلی تحت کنترل قرار خواهد گرفت. حرکت عقربه‌های ساعت ناشی از حرکت چرخ‌دنده‌ای است که به طور متوسط در هر ساعت یک بار به دور خود می‌چرخد. حرکت عقربه‌ها و برخورد آنها با همدیگر به گونه‌ای تنظیم شده است که با استفاده از تماس هر یک از عقربه‌ها با همدیگر می‌توان زمان را در ساعت تنظیم کرد. تا سال 1580 میلادی همه قطعات و اجزای تشکیل‌دهنده ساعت از جنس آهن بودند تا این که آلیاژ برنج شناخته شد. پس از سال 1625 ساعت‌هایی به بازار عرضه شد که اغلب اجزای آن از جنس آلیاژ برنج بودند و تنها قطعات بسیار ظریف آن از جنس فولاد ساخته شده بودند. به نظر می‌رسد که کنترل میزان نوسان قطعه تعادل ساعت به کمک فنر یکی از مهم‌ترین دستاوردها در زمینه طراحی ساعت‌های جدید در تاریخ ساخت ساعت‌هایی با مکانیزم‌ها و عملکردهای متفاوت از گذشته‌های دور تا به امروز باشد. در اواخر دهه 1650 میلادی رابرت هوک موفق به طراحی ساعت جدیدی شد که مجهز به یک قطعه تعادل فنری‌شکل بود. ساعت‌های امروزی نیز با وجود داشتن ساختاری مشابه با توجه به میزان یکسان بودن دوره نوسان قطعه تعادل، عملکرد متفاوتی دارند. استفاده از سنگ‌های قیمتی نظیرآلماس و یاقوت در ساخت ساعت نخستین بار در سال 1704 میلادی مورد توجه قرار گرفت. یکی از مهم‌ترین اقداماتی که در طراحی ساعت‌های جدید انجام شد طراحی ساعت‌های مجهز به سیستم‌های خودکار تنظیم کوک بود که برای اولین بار در سال 1780 میلادی و توسط یک محقق انگلیسی درباره آن به تحقیق پرداخته شد. اگرچه پس از آن ساعت‌های جیبی با سیستم خودکار تنظیم کوک به بازار عرضه شده بود اما ساعت‌‌های مچی مجهز به سیستم کوک خودکار اولین بار در سال 1924 طراحی و ساخته شده‌‌اند. پس از آن با طراحی ساعت‌های الکتریکی به تدریج ساعت‌‌هایی با دقت بیشتر ساخته شده‌اند و این در حالی است که امروزه محققان در تلاش هستند با ساخت ساعت‌های اتمی زمان را بیش از پیش تحت کنترل قرار دهند.