آن کوچه خاطره‌ها

حالا چه در کلانشهرها، چه در شهرستان‌هایی که هنوز از همان بافت سنتی‌شان چندان فاصله‌ای نگرفته‌اند، دیگر نشانی از آن به اصطلاح «پاتوق»ها نمی‌بینی.

سرسبزی درختان که گوش به جمله‌های جاری آب‌ها داشتند، از ویژگی‌های این محله‌ها بود. آرامش فضا باعث می‌شد سفره دل‌ها گشوده شود و دریادلان دنیادیده، تجربه‌شان را به نسل‌های جوان‌تر منتقل کنند.

هر محله و پاتوقی، گویای بخشی از «پیدایی و پنهانی» فرهنگ مردمان شهرها و دیاران ایران زمین بود.

اکنون درست است که از آن اماکن گردهم‌نشینی خبری نیست. درست است که در شهرهای بزرگ جهان  اتفاقا  از چنین پاتوق‌هایی بوده که جریان‌های مهم ادبی، هنری، فرهنگی، سیاسی و... پا گرفته و آغاز شده و به کمال رسیده و درست است که ...

ولی مریم نوری، خبرنگار جام‌جم از قزوین در این‌باره بشارت رخدادی تازه و الهام‌بخش داد؛ 5 محله قدیمی قزوین به عنوان پاتوق احیا می‌شود تا یادآور فضای دوستکامی‌های ایرانی‌ها در گذشته‌های نه‌چندان دور باشد و قرار است نخستین پاتوق در محله قدیمی «شیخ‌آباد» تا پایان تابستان به بهره‌برداری برسد.

مدیرعامل سازمان طراحی شهرداری قزوین در این خصوص اظهار کرد: طرح احیای پاتوق محله شیخ‌آباد با هدف ساماندهی محلات قدیمی شهر و ایجاد احساس تعلق و همچنین برقراری امنیت اجتماعی محله‌ها صورت می‌گیرد.

به گفته محمداسماعیل حافظی‌پور، احداث اماکنی برای نشستن در اطراف درختان قدیمی و تفکیک سواره‌رو از پیاده‌روها از جمله اهداف احیای پاتوق این محله‌هاست.

در گذشته فضاهایی در محله‌ها وجود داشت که عمومی‌ترین و مردمی‌ترین فضای آن محله بود. مکانی برای برقراری روابط اجتماعی ساکنان هر محله.

وجود مسجد، سقاخانه و چند مغازه مخصوصا با مرکزیت درختان کهنسال، مرکز تجمع یا پاتوق اهالی بود که متاسفانه با گذر زمان این میدانگاه‌ها و پاتوق‌ها به مرکز تردد یا توقف خودروها تبدیل شده و آدم‌ها از یکدیگر دورتر شدند و دورتر ...

با احیای پاتوق محله‌ها بازهم تداعی صحبت‌ها را می‌توانیم تجربه کنیم، وزن «بودن» را احساس کنیم.

کنش و منش زندگی و باهم زندگی کردن و روزگار گذراندن را بیاموزیم و بیاموزیم.