روزهای خوش پیرمرد

اکنون همه آن روزها به تاریخ و خاطره‌ها پیوسته است. فوتبال ما زودتر از همیشه از رسیدن به جام‌جهانی بازمانده است و باید 4 سال دیگر منتظر بمانیم؛ اما جالب این‌که میروسلاو بلاژویچ در 74 سالگی هم ماجراجویی می‌کند. او هنوز امیدوار است.

*‌*‌*‌

او دوباره دست به کار شده است. میروسلاو بلاژویچ، مربی کروات تیم ملی بوسنی و هرزگووین تلاش می‌کند این تیم را برای اولین بار به جام‌جهانی برساند. آنها در دور انتخابی جام‌جهانی این شانس را دارند که خود را به دیدار پلی‌‌آف برسانند. بوسنی، بلژیک را در هر دو دیدار رفت و برگشت مغلوب کرد و هم‌اکنون در پی اسپانیا، قهرمان اروپا، رتبه دوم گروه را می‌خواهد. بلژیک و ترکیه 2 مدعی دیگر این گروه هستند، ولی در حالی که هر تیم فقط 4 دیدار باقیمانده دارد، بوسنی از ترکیه که نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌اش به شمار می‌رود، 4 امتیاز جلوتر است.

بوسنی در سالیان اخیر که استقلال یافته است، هرگز در یک تورنمنت بین‌المللی معتبر شرکت نکرده است. در مرحله انتخابی یورو 2004 آنها فقط با یک امتیاز اختلاف، جواز حضور در دیدار پلی‌آف را از دست دادند. این‌بار بوسنی با چیرو بلاژویچ مردی که مقام سوم جام‌جهانی 98 را کسب کرده، می‌خواهد جهانی شود.

بلاژویچ در جولای 2008 به عنوان مربی جدید تیم ملی بوسنی برگزیده شد. این انتخاب با انتقاد بازیکنان بزرگ بوسنی روبه‌رو شد. بعضی بازیکنان با تجربه و نیز مربیان قدیمی بوسنی نظیر فاروق هادزیبگیچ، مهمت یازدارویچ و وحید خلیل هوجیچ اعتقاد داشتند فدراسیون فوتبال بوسنی باید به مهو کودرو، مربی جوان بوسنی اطمینان می‌کرد و به او فرصت بیشتری می‌داد. مردم هم از منتقدان سرسخت انتخاب بلاژویچ بودند. آنها با ملیت کروات بلاژ مشکل داشتند و اعتقاد داشتند او دوست صمیمی ترانژو ناجمان، رئیس‌جمهور سابق کرواسی است که باعث جدا شدن بوسنی و هرزگوین از یوگسلاوی شده است.

بلاژویچ مثل زمان مربیگری در ایران،‌ همان صحبت‌های شیرین را چاشنی کارش کرد تا بلکه میان مردم بوسنی محبوبیت کسب کند. او تیم ملی بوسنی را معجزه نامید و گفت: من ملیت کروات دارم، ولی قلبی بوسنیایی دارم!

بلاژویچ که ید طولایی در انگیزه دادن به بازیکنان با گفتار مثبت دارد، در مورد ادین ژکو، نو ستاره فوتبال بوسنی گفت: آلن بوکسیچ یک بازیکن فوق‌العاده بود، اما ژکو از او قوی‌تر است. وقتی ژکو در هر 2 بازی بوسنی مقابل بلژیک گل زد، بلاژ او را این‌گونه توصیف کرد: ژکو از زلاتان ابراهیموویچ هم بهتر است.

نتایج بوسنی با مربیگری بلاژویچ بسیار خوب بوده است. یک پیروزی 7‌بر‌صفر در اولین بازی انتخابی جام‌جهانی برابر استونی، زنگ خطر را برای دیگر تیم‌ها به صدا درآورد. حتی شکست برابر اسپانیا و ترکیه باعث نشد شانس صعود بوسنی از بین برود.

موضوع مهم در مورد بلاژویچ این است که او در بین رهبران بوسنی، صربستان و کرواسی محبوبیت بسزایی دارد و حتی از والنتین اینژکو، دبیر اتحادیه اروپا جایزه گرفته است.

این جایزه به خاطر نقش بلاژ در اتحاد مردم این کشورها به او داده شده است.

بلاژ در دهه 80 نامش را بر سر زبان‌ها انداخت. او در سال 1982 با دینامو زاگرب قهرمان لیگ یوگسلاوی شد، سپس به نانت فرانسه و پائوک یونان رفت و پس از استقلال کرواسی از یوگسلاوی، به کشورش برگشت و به دیناموزاگرب کمک کرد قهرمان لیگ کرواسی شود. بلاژویچ به مدت 6 سال مربی تیم ملی کرواسی بود که افتخار بزرگ سومی جهان در سال 1998 را برای کشورش کسب کرد.

پس از ناکامی‌ای که به عنوان مربی تیم ملی ایران نصیب بلاژویچ شد، او دوباره به اروپا برگشت و دوران نه‌چندان موفقی را با تیم‌هایی چون اوسیک، دیناموزاگرب، مورا، وارتکس، هایدوک و نوشاتل زاماکس پشت‌سر گذاشت. بلاژویچ در ماه‌های اخیر بسیار محبوب‌تر شده است. مردم و روزنامه‌های بوسنی نسبت به گذشته با دیدگاه متفاوتی به وی می‌نگرند. مسلما یکی از مهم‌ترین مسائلی که باعث این محبوبیت شده، روابط عمومی و ارتباط خوب او با مردم و رسانه‌هاست. او در زندگی خصوصی‌اش هم موفق بوده و در 30 سال اخیر هر زمان که فرصت پیدا کرده نزد همسرش در ژنو رفته است. چیرو از سنش بسیار کمتر نشان می‌دهد. طبق آنچه در شناسنامه‌اش آمده، او متولد دهم فوریه سال 1935 است، حال آن که در پاسپورتش سال تولد او سال 1937 درج شده است. اعتماد به نفس بلاژویچ مهم‌ترین عنصر شخصیتی اوست. پس از مرگ دوستش تاجمان که رئیس‌جمهور کرواسی بود، او کاندیدای ریاست جمهوری شد، ولی فقط 8/0 درصد رای آورد. گفته می‌شود اگر الان در بوسنی کاندیدا شود، درصد بسیار بیشتری از آرا را به خود اختصاص خواهد داد.

مترجم: مزدک میرزایی
منبع: world Soccer