بچه‌ها را دستکم نگیریم

خانم پاکروان از آخرین کارتان بگویید؟

جمعمون جمه آخرین کار تلویزیونی من است که روزهای جمعه به صورت زنده در گروه کودک شبکه یک پخش می‌شود.

این برنامه درباره یک دانشجوی شهرستانی است که به تهران آمده، خانه‌ای اجاره کرده و مشغول به کار شده است. یک خواهرزاده به اسم «غوره» دارد که خیلی شیطون است، به درس علاقه‌ای ندارد. باهوش و با ادب است و گاهی وقت‌ها چیزهایی هم اختراع می‌کند. «غوره» به صورت مخفیانه خانه دایی‌اش می‌آید و همانجا زندگی می‌کند و برایش اتفاقاتی می‌افتد. البته ما توی این مجموعه یک صاحبخانه هم داریم که در به وجود آوردن موقعیت‌های طنز خیلی موثر است.

ساختار این مجموعه چطور است؟ عروسکی است یا زنده یا ...

این برنامه زنده پخش می‌شود و یک مجری دارد و یک عروسک. مجری این برنامه آقای مهدی صارمی هستند و عروسک‌گردان آن خانم شراره طیار هستند. آقای علیرضا ناصریه صداپیشه و خسرو احمدی هم بازیگر و حمیدرضا صدری آهنگساز و علی‌سیف هم نوازنده این مجموعه است.

این مجموعه چند قسمت است و چرا «زنده» پخش می‌شود؟

«جمعمون جمه» قرار است در 40 قسمت و روزهای جمعه پخش شود. به این دلیل که جمعه‌ها روز جمع شدن افراد خانواده است و ما می‌خواهیم یه جوری ارتباط نزدیک‌تری با بچه‌ها و خانواده‌ها داشته باشیم. ضمنا مسابقاتی داریم که مجبوریم برنده‌ها را اعلام کنیم.

فکر می‌کنید بچه‌ها با این کار ارتباط برقرار می‌کنند؟

(باخنده)‌ من خیلی امیدوارم. چون طرح و ایده و قصه مال خودم است.

توی این برنامه به غیر از نویسندگی کار دیگری هم می‌کنید؟

نه. فقط نویسندگی متن‌ها را به عهده دارم.

من یادم است در عموپورنگ بعضی از نقش‌ها را هم اجرا می‌کردید؟

درسته. توی این کار هم اگر لازم باشد حتما بازی می‌کنم.

بچه‌ها خاطرات خوبی از نوشته‌های شما در عموپورنگ و آقاجون سلیمون دارند. می‌خواستم بپرسم عامل موفقیت شما چه بوده است؟

شما لطف دارید. عوامل زیادی دور هم جمع شدند تا متن نوشته شده را به موفقیت و اوج برسانند. در کل من عشق نوشتن دارم و وقتی می‌نویسم عاشقانه می‌نویسم و با تمام وجودم می‌نویسم.

ترجیح می‌دهید که بیشتر برای کودکان بنویسید یا بزرگسالان؟

نوشتن برای کودکان را بیشتر دوست دارم. چون عجین شده با همه زندگی من. شاید به خاطر این‌ است که من خودم یک دختر 9 ساله دارم و بچه‌ها را درک می‌کنم.

از کودکی‌های خودتان بگویید؟

من در کودکی بچه آرامی بودم. اصلا شیطنت نمی‌کردم. کسی را اذیت نمی‌کردم. جنوب شهر بزرگ شدم و در یک خانواده پرجمعیت. ناچارا مجبور بودیم برادرها و خواهرها تعامل خوبی با هم داشته باشیم. من خودم اهل جنجال نبودم و اگر مشکلی پیش می‌آمد خودم را کنار می‌کشیدم. در نوجوانی هم شعر گفتن را شروع کردم و تا حالا هم ادامه دادم. شاید یه جوری به خاطر دغدغه‌هایم به شعر پناه می‌بردم. الان چند مجموعه شعر چاپ شده دارم.

نظرتان درباره برنامه‌های کودک تلویزیون چیست؟

من به خاطر نوع شغلی که دارم همه برنامه‌های کودک را نگاه می‌کنم. متاسفانه خیلی از این برنامه‌ها به خاطر پیام‌های غلطی که به بچه‌ها منتقل می‌کنند را نمی‌‌پسندم. خیلی از قصه‌هایی را که برای بچه‌ها باعجله و شتاب می‌نویسند را دوست ندارم. حس می‌کنم بچه‌ها را دست‌کم می‌گیرند. پیام‌ها را مستقیم به بچه‌ها منتقل می‌کنند. خیلی اصرار داریم پیام‌های اخلاقی را به صورت مستقیم به بچه‌ها بگوییم. بچه‌ها دست ما را می‌خوانند. آنها می‌فهمند که ما داریم به آنها دروغ می‌گوییم. خیلی از برنامه‌هایی که در حال حاضر ساخته می‌شود نیازهای کودکان و نوجوانان را برآورده نمی‌کنند.

محمدحسین قاسمی