سربه کوه گذاشتن

ظرف دو روز از تو حذر می‌نمایم و...
از وصل روت صرف‌نظر می‌نمایم و...
گیرم که هست قیمت تو همتراز زر
خیلی سریع، پشت به زر می‌نمایم و...
آن بنز شیک و پیک بماند برای تو
این بنده اکتفای به خر می‌نمایم و...
«این المفر» (1) به زیر لبم، از چهارسوی
آهنگ تاخت سوی مفر می‌نمایم و...
هرچند نیست در نظرم نقشه بهشت
ترک دیار و یار سفر می‌نمایم و...
با آن‌که گفتمت که تویی ماه آسمان
با شمس عقل، دفع قمر می‌نمایم و...
نقل است «لاضرر»، و پس آن‌گاه «لاضرار»
ترک ضرار و هرچه ضرر می‌نمایم و...
حتی موبایل گر دهد آنتن ولی به عمد
از رفتنم تو را نه خبر می‌نمایم و...
با خاطری اگرچه مکدر چو طلق مات
از کوی عشق، بی‌تو گذر می‌نمایم و...
راهی واحه می‌شوم و تا به کوه قاف
بی‌لحظه‌ای درنگ، سفر می‌نمایم و...
در روی کوه، بستر خود پهن می‌کنم
آسوده، کوه را چو مقر می‌نمایم و...
هر عقده را ز بیخ به فریاد درکنم
سیمرغ قاف را کر کر می‌نمایم و...
خیلی عمیق یک نفس از سینه می‌کشم
وز ذهن خویش، یاد تو در می‌نمایم و...
فرهادسان حکایت یک دوره عشق را
در هاله‌ای ز قصه سمر می‌نمایم و...
یک نقطه می‌گذارم و یعنی:«تمام شد.»
حتی ردیف نیز دگر می‌نمایمش!

توضیح واضحات:

1- این المفر: کجاست گریزگاه؟ کجاست محل جیم‌فنگ شدن؟!