علاقه کودک به بازی

اگر در حدود 7 تا 9 ماهگی کودک می‌توانست حرف بزند می‌گفت همگی مواظب باشید که من به راه افتاده‌ام.

مرا تنها نگذارید اما بگذارید با هر چه می‌خواهم بازی کنم. شاید تعجب کنید اما وسایل منزل مانند قاشق و در قابلمه شاید برایم از اسباب بازی هم جالب‌تر باشد.

اگر مادر برایم آواز بخواند دوست دارم حتی اگر خارج از ریتم باشد زیرا من صدای آهنگین او را دوست دارم. کنارم باش اما حالا می‌دانم که از تو جدا هستم و می‌خواهم خودم اطرافم را بشناسم.

کودکان در این سن ممکن است به دلیل تنها ماندن گریه کنند یا حتی از دیدن سایرین بترسند. این امر طبیعی است.پس سعی کنید ضمن حفظ آرامش خود او را آرام کنید.

به شخصیت منحصربفرد او احترام بگذارید و نخواهید همه کارها را طوری که شما می‌خواهید انجام دهد زیرا واکنش هر یک از ما نسبت به مردم و اشیاء متفاوت است. در ضمن به شدت مراقب باشید که کودک در معرض دود سیگار قرار نگیرد زیرا این گونه کودکان در معرض دود بیشتر مبتلا به عفونت‌های گوش می‌شوند.

هنگام ایستادن جلوی آیینه به او و اندام‌هایش مثل دست و پا اشاره کرده و آنها را نام ببرید.

برای تغذیه و خواب روزانه‌اش نیز برنامه مشخصی داشته باشیدکه در حد تطبیق با نیازهای هردوی شما باشد.

حالا کودک با کمک زانوی شما می‌ایستد البته تکان می‌خورد و به خوبی تعادل خود را حفظ نمی‌کند.

یکی از مهم ترین رفتار والدین در این زمان تشویق کودک است. او از این‌که با کشیدن خود به بالا از مبل و تخت بالا می‌رود احساس موفقیت می‌کند و تشویق شما برایش مهم و موثر است.

با تشویق شما اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کند و می‌فهمد که کار درستی انجام داده و آن را تکرار می‌کند پس در مورد کارهای نادرست با خنده و توجه او را تشویق نکنید.

حالا علاوه بر گرفتن اشیاء آنها را دست بدست کرده و می‌قاپد یا پرت می‌کند. با این کار پیشرفت و رشد خود را نشان می‌دهد پس بگذارید با اسباب بازی‌هایش هر طور که می‌خواهد بازی کند.

اگر کودک شما زیاد گریه می‌کند او را برای چند دقیقه در تختش گذاشته و به کار دیگری مشغول شوید یا از کسی بخواهید با او بازی کند اما اگر باز هم در حالی که خیس و گرسنه نبود گریه کرد او را به شدت تکان ندهید تا آرام شود زیرا این کار می‌تواند منجر به صدمات مغزی و حتی نابینایی شود.

سحر کمالی نفر