تست اعتیاد، الکل و غیره!

هشدار لازم:

شوفری هرگز نباید کرد، خوابت گر که برد
ورنه بینی ناگهان ماشین به جایی شرق خورد

در همین راستا که عرض شد، باید از رانندگی کسانی که به‌خاطر استفاده از مواد مختلف سطح هشیاری خود را الکی پایین می‌آورند، شدیداً جلوگیری به عمل آورد. نصب دوربین برای ثبت تخلفات در جاده‌های کشور خوب است، اما کافی نیست. به خاطر همین فرمایش معقول ماست که فرمانده پلیس راه کشور، همزمان با اجرای طرح تابستانی و آغاز سفرهای تابستانی مردم، اعلام کرده است که: «امسال در کنار تست سلامت و اعتیاد، از افراد مشکوک تست الکل نیز گرفته می‌شود که در صورت مثبت بودن این تست، رانندگان متخلف به مراجع قضایی معرفی می‌شوند.»

1- تست حرّافی: بر اساس قوانین راهنمایی و رانندگی، حرف‌زدن با راننده ممنوع است. یکی از آشنایان خود ما شوهرش راننده بود و او سال‌ها با شوهرش حرف نمی‌زد. بعدها فهمید که منظور فقط در هنگام رانندگی است، اما دیگر دیر شده بود. او در دادگاه خانواده متوجه این معنا شده بود.

2- تست تلویزیونی: در بالای قسمت جلوی داخل بعضی اتوبوس‌ها و حتی برخی از خودروهای سبک و شخصی، تلویزیون نصب شده است. نوع« ال سی دی» آن البته مشاهده نشده است، اما هیچ استبعادی ندارد که اگر جلوش را شل بگیریم، در آینده نزدیک مشاهده بشود. این تلویزیون‌ها البته مختصّ مسافران است اما بعضاً مشاهده شده است که خود راننده‌ها نیز به شکل نگاه مستقیم یا زیرچشمی، به تماشای تلویزیون بالا سر یا روبه‌روی خود می‌پردازند. آن‌گاه با همان مردمک تنگ شده، بلافاصله به جاده می‌نگرند و مشخص است که تریلی مقابل را ریز می‌بینند و بازگشت همه به سوی اوست.

3- تست حواس‌پرتی: طرف بظاهر دارد رانندگی می‌کند، اما در باطن دارد به هزار و یک چیز دیگر فکر می‌کند. از اجاره سر ماه خانه گرفته تا قسط ماشین و وام بانک و قیمت طلایی میوه و شهریه مدرسه و دانشگاه بچه‌ها و جهیزیه ناقص دختر کامل و سیسمونی نوه جدید و قبض موبایل و کارت سوخت و پسورد خودپرداز بانک و پول دستی اصغر سگ دست و لاستیک‌های صاف شده ماشین و ........الی ماشاءالله موارد ردیف شده دیگر که گفتنش خوب نیست و مخلّ رانندگی است. با این احوال و اهوال، انگار فرمان ماشین و کنترل آن را فقط خود خداوند متعال به دست دارد. فلذا خدا خودش به خیر کناد.

4- تست پرخوری: بعضی راننده‌ها در رستوران وسط راه که نگه می‌دارند، انگار دم آشپزخانه نگه داشته‌اند. چنان شام و ناهار پر و پیمانی میل می‌نمایند که تا مدتی اطراف خود را نمی‌توانند درست ببینند. این دوستان از همان معتقدان به« کلوا تا گلو»! هستند که بیش از حد لازم و استاندارد می‌خورند.