سفری که بازگشتی نداشت

 ژوئن سال 1937 آملیا ایرهارت به همراه کمک خلبان فردنونان به قصد سفر به دور دنیا با یک هواپیمای دو موتوره لاکهید (Lockheed) میامی را ترک کرد. دوم ژوئیه این هواپیما در نزدیکی جزیره‌ هاولند در جنوب اقیانوس آرام ناپدید شد. در حالی که گروه‌های تحقیق ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا با همکاری ژاپنی‌‌ها در این منطقه در جستجوی آنها بودند، همه دنیا نیز مشتاقانه و مضطرب در انتظار بودند تا هر چه زودتر خبری از آنها بشنوند اما متاسفانه هیچ‌گاه خبری از ایرهارت، نونان و این هواپیمای دو موتوره یافت نشد. با گذشت زمان سوالات بسیاری درباره این سفر تاریخی مطرح شد.

بسیاری بر این باور بودند که این پرواز تنها به قصد سفر به دور دنیا برنامه‌ریزی نشده بود بلکه هدف از انجام این کار به دست آوردن اطلاعاتی درباره آماده‌سازی جنگی ژاپنی‌ها برای دولت آمریکا بوده است. مورخان می‌گویند مطمئنا ایرهارت و نونان به دست ژاپنی‌ها کشته شده‌اند.

آملیا ایرهارت 24 ژوئیه سال 1897 میلادی در آمریکا متولد شد. در ژوئن سال 1928 میلادی توانست به عنوان اولین زن بر فراز اقیانوس اطلس پرواز کند. اگرچه او در این هواپیما مسافری بود که به خلبانی ویلمر استاتز و لوئیس گوردون به پرواز درآمده بود، اما چون نخستین زنی بود که پرواز بر اقیانوس اطلس را تجربه می‌کرد این عنوان را از آن خود ساخت. ایرهارت برای این که مهر تاییدی بر این شهرت جهانی بزند در سال 1932 نیز در یک سفر یک روزه و سوار بر هواپیمای شخصی خود از اقیانوس اطلس عبور کرد. این سفر که از جزیره نیوفاوندلند آغاز و در ایرلند به پایان رسید 14 ساعت و 56 دقیقه به طول انجامید و به این ترتیب رکورد جدیدی در مدت زمان این پرواز به ثبت رسید. به این ترتیب زمینه مناسبی ایجاد شد تا او مجموعه سفرهایی را در ایالات متحده آمریکا در برنامه کاری خود تنظیم کند. شاید بـتوان گفت که او نقش بسیار مهمی در پایان دادن به انحصاری بودن پرواز در سلطه مردان داشته است. علاوه بر این او نخستین فردی است که توانست مسیر طولانی و خطرناک از هاوایی تا کالیفرنیا را با موفقیت پرواز کند. این در حالی است که پیش از ژانویه 1935 نیز تلاش‌های زیادی از سوی خلبانان دیگر برای پیمودن این مسیر انجام شده بود که موفقیتی را در پی نداشت. در سال 1939 و پس از ناپدید شدن او، همسرش داستان زندگی او را در کتابی به نام سال‌هایی برای بلندپروازی منتشر کرد.