دیگر احساسی تصمیم نمی‌گیرم

پرسپولیس این فصل از نظر نتیجه‌گیری و کارنامه کاری، فصل متفاوتی را پشت سر گذاشت. قبلا پیش آمده بود که پرسپولیس در بازی‌های داخلی موفق ظاهر شود، اما در بازی‌های آسیایی که مسابقه‌ها سنگین‌تر بود ناکام بماند. این فصل برعکس شد. علت قرعه خوب تیم شما در لیگ قهرمانان آسیا بود یا دلیل دیگری هم داشت؟

من فکر می‌کنم ناکامی در بازی‌های داخلی، در لیگ قهرمانان آسیا به نفع ما شد، چون همه به نوعی از پرسپولیس قطع امید کردند، از زیر فشار رسانه‌ها و مردم خارج شدیم و در آرامش و تمرکز بیشتر برای جبران ناکامی در لیگ و جام حذفی، در آسیا بهتر ظاهر شدیم.

این را هم قبول ندارم که قرعه‌آسانی داشتیم. به هر حال تمام تیم‌های حاضر در لیگ قهرمانان آسیا برای صعود به مرحله بعد نهایت تلاش خود را به کار می‌گیرند و بهترین‌های کشورشان هستند، بنابر این ما با انگیزه زیاد برای حفظ اعتبار نام پرسپولیس و ایران و رسیدن به هدف کار کردیم و فکر می‌کنم به اندازه مشکلاتی هم که داشتیم خوب نتیجه گرفتیم.

این انگیزه چرا در بازی‌های داخلی وجود نداشت؟ به هر حال پرسپولیس مدافع عنوان قهرمانی بود و انتظار می‌رفت با این همه بازیکنی که به خدمت گرفته بود، حداقل سهمیه حضور در لیگ قهرمانان فصل بعد را کسب کند.

دلایل زیادی در ناکامی ما نقش داشت. تیم ما از اول فصل از نظر مدیریتی و مربیگری تغییراتی داشت. رفتن آقای قطبی و تغییر آقای پیروانی باعث شد تیم به هماهنگی نرسد. از نظر مدیریتی هم که پس از رفتن آقای کاشانی، پرسپولیس 2 مدیر را تجربه کرد و ثبات نداشت. تیمی که می‌خواهد قهرمان شود باید تمام فاکتورها را کنار هم داشته باشد. باوجود این همه اختلاف در کادر مدیریتی، فنی و بازیکنان، دلایل برای نتیجه نگرفتن ما کامل شد. شما همین بازی مقابل الشباب را بررسی کنید، از دقیقه 30 با این که پرسپولیس هنوز شانس داشت و چیزی از دست نداده بود؛ جومتشنج بود. معلوم است در چنین شرایطی تیمی که قهرمان بوده نمی‌تواند قهرمانی‌اش را تکرار کند.

وضعیت تماشاگران روی سکوها امسال متفاوت با سال‌های گذشته بود. در تمام شعارهایی که در اعتراض یا حتی حمایت از پرسپولیس و افراد مختلف سر داده می‌شد، نوعی خط و ربط احساس می‌شد. این اتفاق برای استقلال هم افتاده بود. فکر می‌کنی این معنای طرفداری از پرسپولیس بود؟ این اتفاقات به ضرر تیم شما تمام نشد؟

دقیقا همین طور است. چیزی که می‌خواهم بگویم این است که طرفدار واقعی فقط برایش مهم است تیم محبوبش پیروز باشد و به آن افتخار کند. با این وضعیت، فوتبال به بیراهه می‌رود. این که علیه این و آن شعار بدهند کار درستی نیست، چون به تیم لطمه می‌زند. تمرکز بازیکن به هم می‌خورد. اگر هدف تماشاگر برد پرسپولیس است باید تیمش را تشویق کند. اغلب همه می‌گوییم آزادی جهنم حریفان است، اما با این وضع آزادی را برای ما جهنم می‌کردند.

در مورد خودت چطور؟ از فصلی که در پرسپولیس گذراندی راضی هستی؟ خیلی با افت و خیز همراه بود.

من از پیوستنم به پرسپولیس اهداف زیادی را دنبال می‌کردم. جایگاهی به مراتب بهتر از این در تصورم بود، اما به هر حال این طور شد. تغییر پی در پی مربیان باعث شد نتوانم روند ثابتی داشته باشم. اول فصل یک مصدومیت بد سراغم آمد و با بدشانسی شروع کردم. در دوره آقای قطبی به نظر خودم بهتر و موثرتر بودم. چند پاس گل خوب دادم، پنالتی گرفتم و تاثیرگذار بودم. در زمان مربیگری آقای پیروانی هم فیکس بودم و پاس گل دادم. اما دوره حضور وینگادا متفاوت بود.

از چه نظر؟ چه شد که در چند بازی خوب بودی و حضور داشتی و یکباره کنار گذاشته شدی و دوباره آمدی؟

با آمدن وینگادا وضعیت فرق کرد. من خودم به دلایل مختلف از نظر روحی در شرایط بدی قرار داشتم. تا بازی با سپاهان تقریبا خوب بود، اما به دلیل همان مشکلات روحی پس از این بازی، چند روزی مرخصی گرفتم. وقتی برگشتم نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده بود که وینگادا نظرش نسبت به من عوض شد. تا پیش از آن رابطه خوبی با هم داشتیم. این طور شد که من یک مدت طولانی بازی نکردم تا این که مجبور شدم با وینگادا صحبت کنم.

وینگادا چه نظری داشت؟ دلایلش چه بود؟

در مورد این که چرا از من استفاده نمی‌کند صحبت نکردم، اما به او گفتم من در 3 سال اخیری که در ابومسلم بودم راست بازی می‌کردم و در این پست راحت‌تر هستم. از او خواستم در تمرین‌ها هم هافبک راست باشم که قبول کرد. تمرین می‌کردم و وضعیت بهتری پیدا کرده بودم. وینگادا هم وقتی وضعیت من را دید، نظرش مثبت شد. در بازی با راه‌آهن راست بازی کردم و اتفاقا گل هم زدم تا این که یک روزنامه با شیطنت، دوباره کار من را خراب کرد.

چه دلیلی داشت که این کار را بکنند؟ با شخص محمد منصوری مشکل داشتند؟ اصلا ماجرا از چه قرار بود؟

یکی از روزنامه‌ها از قول من نوشت «اگر وینگادا باشد، من می‌روم» وینگادا هم به این قضایا و مصاحبه‌ها حساس است. پس از آن فهمیدم که خیلی از افراد فقط دنبال منافع شخصی هستند و به طرف مقابل کار ندارند. خلاصه این شیطنت مرا از ترکیب اصلی دوباره دور کرد و ذهنیت مرا نسبت به بعضی خبرنگاران خراب کرد.

حالا واقعا چنین حرفی نزده بودی؟

نه. اصلا در مصاحبه‌ام چنین چیزی نگفته‌ بودم. من همیشه ذهنیت مثبتی نسبت به جامعه خبرنگاران داشتم، چون معتقدم تمام این افراد شغل مقدسی دارند که اگر نباشند هیچ اتفاقی بازتاب لازم را ندارد، ولی متاسفانه بدبین شدم.

این اواخر گفته می‌شد وینگادا به دلایلی به منصوری و بادامکی فرصت نمی‌دهد. درست بود؟

نه. فکر می‌کنم کمی با وینگادا دیر صحبت کردم، چون تا من در پست خودم جا افتادم به آخر فصل نزدیک شدیم. من این اواخر مقابل پاس و الشباب هم هافبک راست بودم و وینگادا هم راضی بود، اما در مجموع معتقدم این فصل پرحاشیه همراه با مشکلات زیاد برای پرسپولیس بود. گاهی بدون این که خودم متوجه شوم وارد حاشیه شده بودم و این حاشیه‌ها روی مسائل فنی‌ام تاثیر می‌گذاشت.

با تمام این اوصاف برای فصل بعد چه تصمیمی داری؟ قراردادت که تمام شده است.

قرارداد من یک ساله مشروط برای تمدید در سال دوم بود. الان تجربه‌ام خیلی زیاد شده و اگر قرار باشد تصمیم بگیرم از این تجربه استفاده می‌کنم. حالا می‌دانم که باید در پرسپولیس چه کارهایی انجام دهم و انجام ندهم. خلاصه هر جا که باشم تجربه‌ای چند برابر فصل پیش دارم.

خودت علاقه‌داری که در پرسپولیس بمانی؟

بحث دوست داشتن نیست. من اول فصل قبل پیشنهادهای بهتری هم داشتم. با آقای کاشانی و استیلی صحبت کردم. به منزل آقای کاشانی رفتم و اسمم را در لیست گذاشتند.

بعد که مدیریت تغییر کرد چند بازیکن دیگر مثل خسرو حیدری و بیک‌‌زاده که همراه من با پرسپولیس صحبت کرده بودند، به استقلال رفتند. اما من از بچگی پرسپولیس را دوست داشتم و دلم می‌خواستم پیراهن این تیم را بپوشم. اما این فصل حداقل این تجربه را دارم که احساسی تصمیم نگیرم. باید ببینم شرایط پرسپولیس چطور می‌شود تا شاید بهتر بتوانم تصمیم بگیرم.

عملکرد خط میانی پرسپولیس در لیگ هشتم چطور بود؟

به نظر من تیم ما این فصل آن طور که باید و شاید آماده مسابقه‌ها نبود. از نظر زمین تمرین ما جای ثابت و مشخصی نداشتیم. از نظر بدنسازی مقطعی عمل می‌کردیم و همین وقفه‌ها در نهایت به پرسپولیس ضربه زد. به همین دلیل خیلی از بچه‌ها دچار افت شدند و نتوانستند بازی خودشان را انجام دهند. خط میانی هم همین وضعیت را داشت.

مهم‌ترین هدف محمد منصوری برای فصل بعد؟

امیدوارم بتوانم در پرسپولیس به چیزی که می‌خواهم برسم و به تیم ملی دعوت شوم. حضور در تیم ملی آرزوی هر فوتبالیستی است، البته پس از آن هم دوست دارم روزی در لیگ اسپانیا بازی کنم.

سارا احمدیان