گفتگویی شفاف با یک کاندیدا

این عمل معمولا با حضور همان یک کاندیدا و یک نفر مجری اهل گفتگو صورت می‌پذیرد؛ به این ترتیب که ابتدا مجری، سوالی را در راستای برنامه‌ها و تشکیلات آن کاندیدا مطرح می‌کند و متقابلا آن کاندیدا نیز در کمال تواضع و تشکر به پرسش ایراد شده پاسخ بجا و کوبنده می‌دهد.

یک گفتگوی فرضی: برای این‌که فضای یک گفتگوی شفاف و روشن انتخاباتی دست شما بیاید، توجه شما عزیزان را به انجام یک گفتگوی کوتاه، اما راهبردی و قاطع، با یک کاندیدای عزیز جلب می‌کنیم:

مجری: شما برای رفع مشکل بیکاری، تورم و گرانی چه طرح و برنامه‌ای دارید؟

کاندیدا: به نکته ظریفی اشاره کردید. من اصلا آمده‌ام که همین چیزها را در نطفه حل و فصل کنم. بنده برای کن فیکون کردن تورم و گرانی، برنامه‌های بزرگ و حجیمی دارم که خارج از حوصله این برنامه است. کلا من آمدم که اقتصاد کلان را زیر و رو کنم و معیشت مردم را پشت و رو.

مجری: مشکل اقتصاد که حل شد. شما در حوزه فرهنگ چه برنامه‌ای دارید؟

کاندیدا: برنامه که زیاد دارم. الآن مقداری آمار و ارقام با خودم آوردم که داخل کیفم هست و اگر فرصت برنامه‌تان گنجایش داشته باشد، آنها را از کیف در‌می‌آورم نشانتان می‌دهم که خودتان ملاحظه بفرمایید که ما اصولا چرا در حوزه فرهنگ و هنر، چرایی‌ها و چیستی‌های تکنوپولیک را من‌حیث‌المجموع چیز خوبی است و این رویکرد می‌تواند نگاه سیاسی به فرهنگ را از نظر اقتصادی به سمت اجتماعی شدن پیش ببرد .

مجری: این برنامه‌های شما امیدبخش است؛ چه تضمینی هست که اجرایی هم بشود؟

کاندیدا: من شاهرگم را گرو می‌گذارم.

مجری: دو دقیقه بیشتر وقت نداریم. اگر حرف ناگفته‌ای دارید، بفرمایید.

کاندیدا: حرف نگفته که زیاد دارم. یک سینه سخن دارم، هین شرح دهم یا نه؟....من امیدوارم که مردم به این برنامه‌های من رای بدهند و مطمئن باشند که من هستم. من رای دارم، پس هستم. ما درویش‌‌مسلک هستیم و به قول برادرمان حافظ: «گفتگو آیین درویشی نبود / ورنه ما وقتی بیش از اینها لازم داشتیم و به این آسونی از شما دست بر نمی‌داشتیم و.... حیف که گفتگو آیین درویشی نبود... ... »

رضا رفیع