پرده نقره‌ای

رویدادی پرفراز و نشیب

سال 1939، ژان زه وزیر فرهنگ وقت فرانسه، پیشنهادی مبنی بر ایجاد یک رویداد سینمایی در سطح جهان را ارائه داد. شهر کن به دلیل آفتابی بودن و برخورداری از محیطی جذاب و مسحورکننده برای این رویداد فرهنگی مهم انتخاب شد. اولین جشنواره که به ریاست لویی لومیر، یکی از دو برادر مخترع سینماتوگراف، برگزار شد، به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم حرف زیادی برای گفتن نداشت. ولی از سال 1945 به بعد، به ویژه تحت تأثیر وزیر امور خارجه وقت، ایده جشنواره مجددا متبلور و در سپتامبر 1946، اولین جشنواره بین‌المللی فیلم در کازینوی سابق کن افتتاح شد.
کد خبر: ۲۵۴۲۶۴

این جشنواره به استثنای سال‌های 1948 و 1950 [به دلیل کسری بودجه] همه ساله برگزار شده است ابتدا در سپتامبر و از سال 1951 به بعد در ماه می‌و به طور میانگین به مدت 2 هفته. این جشنواره سال 1968 بنا به دلایل سیاسی و شورش‌هایی که در محله دانشگاه سوربن توسط دانشجویان به راه افتاده بود برگزار نشد.

این رویداد بزرگ فرهنگی در اولین سال‌های برگزاری خود، حال و هوای یک تظاهرات توریستی و جهانی را داشت. ولی این جشنواره به مرور زمان، با نمایش فیلم‌های نوآور و خلاق، افزایش تعداد شرکت‌کنندگان و اهمیت یافتن مسائل نوین اقتصادی به یک صحنه ملاقات بین‌المللی و اجتناب ناپذیر برای دست اندرکاران سینما تبدیل شد؛ تا بدان حد که از سال 1972 به بعد، این دیگر کشورها نبودند که فیلم‌های جشنواره را تعیین می‌کردند، بلکه خود جشنواره گزینش مناسب را انجام می‌داد. نخل طلایی خیلی سریع به پرافتخارترین و معتبرترین جایزه حرفه‌ای سینمایی در جهان تبدیل شد.

به موازات گزینش رسمی بهترین فیلم‌ها و بهترین عوامل سینمایی، دو بخش دیگر یعنی هفته بین‌المللی منتقدان و پانزده روز کارگردانان نیز ایجاد شدند. این دو رویداد فرهنگی نیز به ترتیب سال‌های 1962 و 1969 مطرح و در هر یک از آنها نیز یک فیلم برتر گزینش می‌شود. در سال 1978، ژیل ژاکوب به عنوان نماینده کل جشنواره، جایزه دیگری را تحت عنوان دوربین طلایی ایجاد کرد تا به بهترین فیلم هر سه رویداد، در آن واحد، تعلق گیرد.

در سال 1959، با ایجاد بازار فیلم به طور رسمی، باز هم به اهمیت و تأثیرات این جشنواره افزوده شد. این بازار امکان تجربه یک فضای تجاری فرهنگی و تسهیل در ملاقات بین خریداران و فروشندگان صنعت سینماتوگراف را به وجود آورد.

سال 1998، ژیل ژاکوب بخش رقابتی سینه فونداسیون را خلق کرد. در این بخش فیلم‌های کوتاه و متوسط مکتب‌های مختلف سینمایی از سراسر جهان شرکت می‌کنند و هدف آن کشف استعدادهای جدید و کمک به پیشرفت آنهاست. و در راستای همین مسأله، جشنواره پاییز سال 2000 دفتری در پاریس تأسیس نمود که به عنوان محل پذیرش، این هدف را دنبال می‌کند: «دادن فرصت به کارگردانان جوان برای توسعه پروژه هایشان در خارج از کشور خود و تسهیل در انتشار و پخش آثار هنری آنها.»

سال 2000، ژیل ژاکوب به جای پیر ویو که از سال 1985 در سمت رئیس جشنواره کن بود، به این سمت برگزیده شد. دستیاران وی کاترین دمیه، به عنوان دبیر اجرایی و تیری فرمو به عنوان دبیر هنری جشنواره هستند که تحت نظارت او فعالیت می‌کنند.

منبع: سایت جشنواره کن

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها