همه نامزدها از «تغییر» می‌گویند

کروبی در شرایطی این شعار را مطرح کرد که در ایالات متحده نیز، در جریان انتخابات ریاست جمهوری، کاندیدای دموکرات‌ها توانسته بود با استفاده از شعار تغییر، اقبال خوبی را به‌دست آورد. همین شعار تغییر بود که در نهایت نیز اوباما را بر کرسی ریاست جمهوری آمریکا نشاند. مهدی کروبی از همان زمان،‌ ضرورت تغییر در عرصه‌های مختلف را در جلسات مختلف مطرح کرده و از هیچ جلسه و نشستی برای بیان انتقاداتش به دولت نهم غافل نشده است. ضرورت تغییر از نگاه کروبی، تمامی عرصه‌ها از جمله سیاست داخلی، سیاست خارجی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را در بر می‌گیرد. به عنوان مثال در حالی‌که رئیس‌جمهور و حامیان او عملکرد دولت در سیاست خارجی را باعث اقتدار کشور می‌دانند و معتقدند ایران در حال حاضر در تمامی معادلات منطقه تاثیرگذار است، مهدی کروبی معتقد است که سیاست‌های خارجی دولت باعث انزوای جمهوری اسلامی ایران شده است و ضروری است که در آنها بازنگری شود.

میرحسین موسوی دومین کسی بود که برای انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شد. انتقادات او به دولت و ضرورت تغییر وضع موجود از مهدی کروبی هم شدیدتر است. او پس از 20 سال کناره‌گیری از عرصه سیاست یکباره سکوتش را شکست و کاندیداتوری خود را در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد.

وی که در انتخابات‌های گذشته با وجود اصرار هواداران، حضور در عرصه انتخابات را نپذیرفته بود دلیل حضورش در این دوره را عملکرد دولت نهم و ضرورت جلوگیری از ادامه این روند اعلام کرد. یکی از مسائلی که میرحسین موسوی به عنوان مصداق بیان می‌کند این است که به اعتقاد او دولت نهم آنچنان که باید به قوانین پایبند نیست. از دیگر مصادیق که میرحسین موسوی اعلام کرده است از بین رفتن برخی ساختارهای تصمیم‌گیری در کشور است که از آن جمله به سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی اشاره شده است.

انتقاد این دو کاندیدای اصلاح‌طلب از عملکرد دولت نهم ادامه داشت تا این‌که محسن رضایی نیز پس از مدتی تردید، تصمیم خود را گرفت و اعلام کاندیداتوری کرد تا اصولگرایان در تعداد کاندیداها با اصلاح‌طلبان برابر شوند. اما از آنجا که رقابت این دوره با دوره‌های قبل متفاوت است، وی نیز با شعار تغییر در مقابل محمود احمدی‌نژاد موضع گرفت و در اولین کنفرانس خبری خود اعلام کرد ادامه روند فعلی، کشور را به سوی پرتگاه می‌برد و ضروری است که در این روند تغییر ایجاد شود. البته تفاوت رضایی با 2 کاندیدای دیگر این است که وی بازگشت به دوران اصلاحات را نیز مطلوب نمی‌داند و معتقد است بازگشت به آن دوران، اقدامات مثبت دولت نهم را نیز بر باد می‌دهد.

البته آنچه مسلم است این که محمود احمدی‌نژاد، خود یکی از بزرگان عرصه تغییر است و شاید بتوان گفت که تا به حال در هیچ یک از دوره‌های ریاست‌جمهوری با این حجم از تغییرات روبرو نبوده‌ایم. اگر چه انحلال سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی انتقادات زیادی را در پی داشت اما محمود احمدی‌نژاد با قبول تمامی انتقادات به دلیل آنچه که از نظر خود به مصلحت می‌دید اقدام به منحل کردن این سازمان کرد. وی با تغییری در عرصه مدیریت کشور، دست به آغاز سفرهای استانی زد که اصل این سفرها حتی از سوی منتقدان او نیز، مساله مثبتی است. تغییرات پی‌درپی مدیران و وزرا شاید از دیگر مصادیقی باشد که به عنوان اعتقاد احمدی‌نژاد به تغییر بتوان به آنها اشاره کرد. وی همچنین با تغییر در سیاست خارجی کشور حوزه تعاملات خارجی را به سمت کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا سوق داد  و تغییرات در نظام بانکی و مبارزه با گلوگا‌ههای فساد نیز از جمله اقدامات احمدی‌نژاد بود.

به هر حال همه اینها را می‌توان به عنوان تغییراتی دانست که احمدی‌نژاد در عرصه‌های مختلف انجام داده است و بنابراین در این بعد او نیز با سایر کاندیداها همنواست.

شعاری مشابه شعار اوباما

آنچه باعث پیروزی اوباما در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا شد شعار او مبنی بر تغییر سیاست‌های جورج بوش بود؛ حال باید دید آیا در جمهوری اسلامی ایران نیز شرایط به گونه‌ای هست که رقبای احمدی‌نژاد با متمرکز شدن بر مسائلی که از نگاه آنها نقاط ضعف دولت نهم است، مردم را بر ضرورت تغییر دولت مجاب کنند و آیا آنچه از سوی کاندیداها، نقطه ضعف دولت نهم اعلام می‌شود، از سوی مردم نیز نقطه ضعف برشمرده می‌شود و تغییر آنها ضروری است؟ اینها سوالاتی است که در روزهای منتهی به انتخابات روشن‌تر می‌شود و مردم در روز انتخابات نشان خواهند داد  کدام رویکرد را می‌پذیرند؟

به طور قطع جلسات مناظره‌ای که از سوی صداوسیما در آستانه انتخابات با حضور کاندیداها برگزار می‌شود می‌تواند فرصت خوبی باشد تا مردم به صورت رودررو، انتقادات و پاسخ آنها را بشنوند و سپس قضاوت کنند که آیا تغییر شرایط فعلی ضروری است یا خیر.