مرد خسته، اما راضی

دیری نگذشت که استقلال ضعیف شده می‌باید در مقابل قرمزپوشان با روحیه و با انگیزه که از مربی مودب و موفق فصل قبل خود بهر‌ه‌مند بود صف آرایی می‌کرد؛ مردی که با شرایط سخت بیگانه نبود با یک برنامه دقیق و طرح مناسب در یک قدمی ‌پیروزی قرار گرفت که جادوگر تازه وارد اما محبوب قرمزها مانع از یک شکست تلخ شد و همه چیز را به تساوی کشاند.

این تساوی نقطه عطفی برای هردو تیم شد، به‌گونه‌ای که استقلال رفته رفته جان ‌گرفت و بهتر و هماهنگ‌تر ‌شد، اما حریفان بعدی پرسپولیس با بهره‌گیری از تاکتیک‌های پیاده شده در بازی دربی، سپولیس را به چالش کشیدند.

قلعه‌نویی با استقلال کاری کرد که همان مهره‌های فصل قبل که هر کاری می‌کردند بجز گل زدن، راه و رسم هماهنگی و گلزنی را یافته بودند و کارهای ترکیبی را به زیبایی در زمین پیاده می‌کردند، گویی همه در ژرفای آبی حل شده بودند و خود را نمی‌دیدند.

صدر جدول نصیب استقلال شد و یکه تازی آبی‌ها ادامه داشت تا این که باز هم دربی شد و باز هم حساسیت و باز هم تساوی، اما این بار در ثانیه‌های پایانی و با دست‌های توانمند علیزاده! همان دربی که سبب خیر شده بود این بار سدی شد بر سر راه این رود خروشان آبی.

باز هم ژنرال و سربازان قسم خورده‌اش با چنگ و دندان خود را در صدر نگه داشتند. همه چیز برای بر هم خوردن تمرکز آبی پوشان پایتخت مهیا بود که جام باشگاه‌های آسیا و پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی و شیطنت‌های دیگری از قبیل پیش کشیدن بحث تبانی آن هم پس از 6 سال و در چند بازی مانده به آخر لیگ و بیانیه‌های سریالی سرمربی تازه بر کرسی نشسته تیم ملی که دیر آمد و زود هم رفت، همه و همه دست به دست هم داد تا قلعه‌نویی ناآرام را به زانو در بیاورد و در یک قدمی‌ جام، خطر شکست را احساس کند، اما آن سناریوی تکراری از دست دادن قهرمانی در چند بازی پایانی، دیگر بار گریبانگیر استقلالی‌ها نشد و حوادث درست همان‌گونه که آنها انتظارش را داشتند رقم خورد تا باران پاک قهرمانی تمامی غبارهای حواشی تلخ را شسته و مرحمی باشد بر زخمهای مربی سرد و گرم چشیده آبی ها.

حسین رضائی