شهادت استاد مطهری که امام خمینی ایشان را پاره تن و حاصل عمر خویش نامید، سرآغاز سلسلهای از ترورهای خونینی بود که تا بهمن 1365 ادامه یافت و طی آن بسیاری از متفکران و مسوولان کشور، ائمه جمعه، روحانیون، پاسداران و مردم عادی به شهادت رسیدند.
حربه ترور در چنان مقیاس وسیعی علیه انقلاب نوپای ایران به کار رفت که در هیچ کجای جهان نظیر نداشت. در همان روزها، سرلشکر محمدولی قرنی نخستین رئیس ستاد کل ارتش جمهوری اسلامی نیز ترور شد و به شهادت رسید.
سپس استاد مطهری، آیتالله قاضی طباطبایی، حاج طرخانی، حاج مهدی عراقی و پسرش حسام و دکتر محمد مفتح هدف ترور قرار گرفتند و به شهادت رسیدند.
سوءقصد به جان عدهای (همچون آیتالله هاشمی رفسنجانی) نیز ناکام ماند و به مجروحیت ایشان انجامید.
کوشش ما در این بخش، در جهت شناساندن گروه تروریستی فرقان، به عنوان عامل اصلی و اولیه ترورهای سیاسی صدر انقلاب اسلامی ایران تمرکز دارد.