آقای قطبی سلام!

آقای قطبی، ما آدم‌های خوش استقبال و بد بدرقه‌ای هستیم، خدا کند آخر عاقبت شما با بقیه فرق داشته باشد.

آقای قطبی، شما را به این دلیل انتخاب کردند که خوب حرف می‌زنید. چون باور عمومی این است که برخی مربیان ما ادبیات حرفه‌ای فوتبال را بلد نیستند.

وقتی پستی می‌گیرند، خیال می‌کنند بر تخت خاقان چین تکیه زده‌اند.

نوع حرف‌زدنشان عوض می‌شود، از عالم و آدم طلبکار می‌شوند، بر سر مردم منت می‌گذارند و خیال می‌کنند تیم ملی ملک پدری آنهاست.

نمی‌دانیم روی این تخت خاقانی چه می‌گذرد که این حالت به آنها دست می‌دهد.

جناب قطبی، ببینید وضع حرف زدن مربیان ما چقدر اسفبار است که شما با آن فارسی دست و پا شکسته‌ای که دارید، از همه آنها بهتر حرف می‌زنید.

بروید دعای این موفقیت را به جان آنها بکنید، جای شما خالی، مردم ما قبل از آمدن شما، چندین واژه جدید و نامانوس را یاد گرفتند، واژه‌هایی که مثل بعضی از جانوران در حال انقراض بودند، این واژه‌ها به لطف یک مربی اخلاق‌گرا حیات دوباره یافتند. جای شما خالی که ببینید، فقط مرحوم دهخدا به واژه‌ها جان و حیات نداده بود.

آقای قطبی، وقتی در فرودگاه با حلقه‌ای گل به گردن روی ابرها رژه می‌رفتید، آرزو کردیم، روزی با همین ترتیب تحسین و ستایش شوید، البته می‌دانیم که آرزوهای محال آدمی پایان ندارد. جناب قطبی، از آمدن شما خیلی‌ها خوشحال شدند، بویژه فدراسیونی‌ها که همیشه خیال می‌کنند در گزینش افراد برای تصدی امور تیم ملی، کارهای کارشناسی بسیاری انجام داده و پس از مباحثه‌های بسیار به نتیجه‌ای رسیده‌اند. راستش را بخواهید، شما همیشه جزو گزینه‌ها بودید و همیشه دیگران انتخاب می‌شدند.

این دفعه همای سعادت بر سر شما نشست و ما خیال می‌کنیم که حق داریم نگرانتان باشیم.

جناب قطبی، ما تیم ملی خود را دوست داریم و امیدواریم وقتی بر مسند نشستید، مثل مربیان قبلی فیل شما یاد هندوستان نکند، ما خیلی خوشحال می‌شویم برای یکبارهم که شده انتخاب درستی صورت بگیرد و شما همانی باشید که دنبالش می‌گردیم.

امیدواریم شما مثل مربیان قبلی خیال نکنید همه مطبوعاتی‌ها و منتقدان دشمن شما محسوب می‌شوند.

امیدواریم شما با فرهنگ آموخته از دنیای حرفه‌ای فوتبال درک کنید که بر چه جایگاهی می‌نشینید و چه وظیفه‌ای به شما سپرده می‌شود.

علی رئیسی