پناهنده به نقاشی

او در دوران پربار زندگی‌اش بدون هیچ وقفه‌ای نقاشی کرده  و با آن زیسته است و من خود روزهایی را دیده و شنیده‌ام که استاد بیش از 15 ساعت را با خط و رنگ گذراند ؛ کسی که  تنها نقاش ایرانی به‌ شمار می‌رفت که سال 1352 آثارش در کنار آثار استاد کمال‌الملک در مجلس شورای ملی به‌ معرض تماشا و نمایش گذاشته شد.

کاتوزیان نقاشی بود که همواره آثارش از سوی مردم و مخاطبان عام اجتماعی مورد استقبال مناسبی قرار می‌گرفت، هنوز هم دیوارهای بسیاری از منازل ایران و اهل هنر به یادگارهای استاد  آراسته است.

از سوی دیگر، توانایی و مهارت استاد در کشیدن پرتره بر کسی پوشیده نیست و بسیاری از منتقدان و علاقه‌مندان هنر نقاشی در این باره سخن گفته‌اند. 

کاتوزیان صاحب دنیایی بسیار وسیع و بی‌پایان بود همان‌طور که آخرین نمایشگاه خود را با پروازی جاودانه، جاودانه ساخت. استاد همیشه می‌گفت: تمامی لحظات زندگی‌ات را با ضرب قلموهایت جاودانه کن، چرا که خاطره خلق آنها هرگز فراموش نمی‌شود.... و بدرستی چنین شد؛ یاد وخاطره او همیشه در جهان باقی است.