این خیابان ، خیابان نشد

البته چند سالی می‌شود که ناصر خسرو دومی این شکلی به ذهن می‌رسد وگرنه بیماران سال‌های دهه 60 و اواسط دهه 70 برای دارو‌های کمیاب و خارجی بارها و بارها این خیابان را گز کرده‌اند و خاطراتشان به چهره‌های مشکوکی که اسکناس‌هایشان را می‌شمرده‌اند و نوشداروی مریضشان را به دستشان می‌دادند، می‌رسد.

همین چهار پنج سال پیش چه تیتر‌ها که زده نشد، درست همان روزی که وزارت بهداشت و نیروی انتظامی خبر از پاکسازی ناصر خسرو دادند و یادم می‌آید استادمان سر کلاس چه گله‌ها کرد که چرا با اسم ناصرخسرو تیتر می‌زنند که پاکسازی شده است....

حالا به هر حال حتی اگر درست نباشد که با اسم ناصرخسرو تیتر بزنیم، اما بالاخره باید یک جوری بگوییم که از پاکسازی ناصر خسرو خبری نیست.

البته خیابان ناصرخسرو از دلالان دارو پاکسازی شده و حالا دیگر فقط پول حلال مشکل است و به عبارتی با وجود دلالانی که حالا دیگر به جای دخمه‌ها و کوچه پس‌کوچه توی شرکت‌های دارویی شیک و زیبا دارو‌های وارداتی و نایاب را می‌فروشند، نیازی به مراجعه به خیابان ناصر خسرو نیست.

همان دوا و هرچه به دارو نزدیک و نایاب باشد و قاچاق، می‌شود در این خیابان پیدا کنی.

همین دیروز اتفاقا رئیس مرکز اطلاع‌رسانی پلیس تهران بزرگ اعلام کرد، داروهای جنسی و پزشکی غیرمجاز به ارزش ریالی 100 میلیون تومان در خیابان ناصر خسرو کشف شد.

به گفته سرهنگ احمدی، پلیس در آخرین روز سال گذشته از فعالیت مخفیانه چند نفر در امر تهیه و توزیع داروهای غیرمجاز در محدوده خیابان ناصرخسرو مطلع و برای رسیدگی به این موضوع پرونده‌ به پایگاه هفتم پلیس امنیت ارجاع شد. ظاهرا  این اقلام از طریق آگهی در یکی از هفته‌نامه‌ها بدون درج نشانی و تنها با دادن شماره تلفن تبلیغ می‌شد و داروها از طریق پیک به دست خریداران می‌رسید. از ظاهر قضیه هم که بگذریم، ناصرخسرو همچنان همان ناصرخسرو است.

مستوره برادران نصیری