تکدی گری در اردن؛ نیاز یا شغل؟

گدایی کردن در اردن در آستانه تبدیل شدن به یک "پدیده اجتماعی " است و با وجود برخی موسسات دولتی و خیریه برای حمایت از اقشار ضعیف، روند تکدی گری سیر صعودی در پیش گرفته است.

بخش اعظم گدایان اردن، زنان و کودکان هستند و بزرگ‌ترین سوالی که در ذهن نقش می‌بندد این است که آیا این زنان و کودکان از سر ناچاری و بیکاری دست به این کار می‌زنند و یا اینکه "ارباب خانه " آن‌ها را مجبور به چنین کاری می‌کند؟

برخی از کودکان متکدی در پاسخ به این سوال اظهار داشتند که از سوی سرپرستان خود وادار به گدایی می‌شوند و سوء رفتار با آنان باعث می‌شود که این درخواست پاسخ مثبت دهند.

این کودکان اظهار داشتند که سرپرستان آن‌ها شرط گذاشته‌اند که هر روز تا 10 دینار (14000تومان) کار نکرده اند حق بازگشت به خانه را ندارند و در غیر این صورت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند و حق خوردن شام را ندارند.

برخی از زنانی که به همراه فرزندان شیرخوار خود در پیاده روها یا زیرگذرگاه های عابر پیاده مشغول گدایی هستند اظهار داشتند که به این کار عادت کرده‌اند و یکی از آن ها اعلام کرد پس از آنکه همسرش وی را مجبور به این کار کرد ، 12 سال است به تکدی گری مشغول هستند.

"نعمه " دختر 12 ساله اردنی با ابراز ناراحتی از این کار می‌گوید: "3 سال است که گدایی می کنم " و در حالی که باقی مانده غذا دور دهانش چسبیده ، با دست به زنی که در آن طرف خیابان به همراه فرزند شیرخواره اش مشغول گدایی است اشاره می‌کند و می‌گوید: "او مادر من است و من را مجبور به این کار می‌کند. "

زنان دیگری که به طور مصنوعی چهره غمگین و ناراحتی به خود گرفته‌اند اظهار می‌دارند که به دلیل بیماری همسر یا فرزندانشان دست به گدایی می‌زنند و این قصه را به طور کاملا تکراری بیان می‌کنند ولی حاضر به ارائه مدرک پزشکی دال بر صحت گفته‌هایشان نمی‌شوند و یا در صورت ارائه مدرک، برگه‌هایی که هیچ تاییدیه‌ای بر آن نخورده نشان می‌دهند.

در حالی که با آغاز فصل بهار و تابستان انتظار می رود تعداد تکدی گران افزایش یابد، مدیریت تامین اجتماعی اردن اعلام کرده که با اختصاص گروه‌های میدانی و متخصص در این زمینه، سعی در شناسایی این افراد دارد تا به وضعیت آنان سروسامان دهد اما این کلام تصمیم تازه ای نیست و سال هاست که مسئولان اردنی وعده این کار را داده اند ولی هر روز بر تعداد متکدیان این کشور افزوده می شود.

پژوهش های غیر رسمی نشان می‌دهد در اغلب مواقع ، زنان نه از سر احتیاج که از سر عادت اقدام به گدایی می‌کنند.

پژوهش‌ها بیانگر این مطلب است که بیشتر زنان متکدی اردن پس از آنکه در ابتدای امر از سر احتیاج دست به گدایی زدند، پس از مدت کوتاهی به این کار عادت کرده‌اند و هم اکنون با وجود بی‌نیازی مالی همچنان به این کار ادامه می‌دهند.

به نظر می‌رسد نبود نظارت تربیتی و فرهنگی دولت بر خانواده ها و نیز نبود احساس مسئولیت سرپرستان خانواده، باعث پدید آمدن این مسئله شده است.

کشور اردن با جمعیتی کمتر از 7میلیون نفر در حالی شاهد گسترش این پدیده منفی است که مسئولان این کشور به جای بها دادن به حقوق اولیه شهروندان خود، مشغول گسترش مناسبات سیاسی خود با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی هستند.

فارس