جان اکرمن/ مترجم: علی کسمایی

آمریکا و ناامنی در مکزیک

قتل‌های ناشی از خشونت در سال 2008 در مکزیک معادل قتل‌های عراق بود. تقریبا 6 هزار نفر را با شلیک گلوله کشتند یا سرشان را جدا کردند یا ناپدید شدند و بیش از 700 نفر نیز در نبرد فزاینده بین باندهای قاچاق مواد مخدر به گروگان گرفته شدند. کشتارها به ویژه در شهرهای مرزی مانند خوآرز زیاد است و به حدود 1700 نفر رسیده است. روز استقلال مکزیک، افراد وابسته به باندهای مواد مخدر با پرتاب تعدادی نارنجک بین مردم 8 نفر را کشتند و عده‌ای را مجروح و ناقص کردند.

کد خبر: ۲۳۷۹۱۵

دولت جورج بوش در آخرین روزهای عمرش به این نتیجه رسید که مکزیک ممکن است به زودی کشوری شکست‌خورده باشد. فرماندهی نیروهای مشترک آمریکا ضمن مقایسه مکزیک با پاکستان اعلام کرد این دو کشور ممکن است در آستانه <فروپاشی سریع و ناگهانی باشند.> ژنرال باری مک‌کافری، از روسای سابق نیروی زمینی آمریکا در زمان بوش در اجلاسی نیمه سری درباره تعیین استراتژی آمریکا که در آن مقامات عالی‌رتبه حضور داشتند، گزارشی ارائه داد که در آن ادعا شده بود مکزیک در مسیر قهقرا است و می‌تواند در دهه آینده تحت کنترل قاچاقچیان درآید.

از عجایب این که این شرایط به حساب موفقیت رئیس‌جمهوری مکزیک در مبارزه با قاچاقچیان گذاشته می‌شود. روزنامه‌ها افزایش خشونت را نشانه تاثیر برنامه دولت می‌دانند که باندهای قاچاق را به جنگیدن با یکدیگر و انتقامگیری از دولت وادار کرده است. کنگره آمریکا در قالب ابتکار مریدا از ژوئن 2008 از فلیپه کالدرون رئیس‌جمهوری مکزیک حمایت کرده و 4/1 میلیارد دلار کمک نظامی به مکزیک و آمریکای مرکزی اختصاص داده است تا با خرید بالگردهای پیشرفته و تجهیزات استراق سمع قاچاقچیان را مقهور کنند. هم ادعای مبالغه‌آمیز درباره فروپاشی احتمالی مکزیک و هم اعتماد ساده‌لوحانه به موفقیت دولت کالدرون اشتباه است. باندهای قاچاق مکزیک علاقه‌ای به در دست گرفتن حکومت ندارند. مکزیک اساسا با کلمبیا یا افغانستان فرق دارد جایی که سیاست و ایدئولوژی اساس کار را تشکیل می‌دهند. قاچاقچیان مکزیک تروریست یا چپ‌های افراطی نیستند بلکه تجاری مسلح هستند که مقامات دولتی را فاسد می‌کنند تا به تجارت خود برسند.

موج فزاینده خشونت پاسخی به ناکامی‌های دولت کالدرون است. دولت بدون ایجاد یک سازمان اطلاعاتی پیچیده و برنامه‌ریزی استراتژیک علیه باندهای قاچاق، فقط به نمایش‌ توخالی قدرت‌نمایی در برابر آنان متکی بوده است. شاید مهم‌ترین مشکل، فساد فراگیر تشکیلات امنیت عمومی مکزیک باشد.

آمریکا نیز مستقیما مسوول خشونت در مکزیک است. مصرف‌کنندگان مواد مخدر در آمریکا پول لازم را برای مقامات ارشد دولتی در مکزیک تامین می‌کنند و باندهای مواد مخدر تقریبا تمام سلاح‌های خود را از داخل آمریکا می‌خرند. برخورد با معتادان و کنترل شدیدتر سلاح‌ها در آمریکا می‌تواند بخشی مهم از راه‌حل باشد. اگر دولت اوباما درباره تغییر روابطش با آمریکای لاتین صادق باشد باید در حمایت بی‌چون و چرای بوش از دولت کالدرون تجدیدنظر کند.