نقش‌های ماندگار

«اتی» در «بوتیک»

«اتی» عاشق پول و ثروت و پراید! است. می‌خواهد مثل بچه پولدارها سوار پراید شود. عینک دودی بزند، نوار بگذارد و صدای نوار را تا ته زیاد کند؛ چرا که معتقد است هیچ چیز از آنها کم ندارد و تازه از همه‌شان هم خوشگل‌تر است. «اتی» اما به هیچ وجه چنان شیفته اینها نیست که برای به دست آوردنشان حاضر به انجام هر کاری باشد.

گرچه ظواهر امر از وجود دختری فراری خبر می‌دهد؛ اما اتی لااقل تا به حال از ورطه فساد محفوظ مانده است و قصد آلوده شدن به آن را هم ندارد. می‌بینیم که به پیشنهاد پسرها توجهی ندارد و حتی وقتی جهانگیر با پراید مشکی و عینک دودی به چشم، مقابلش بوق می‌زند و او را دعوت به سوار شدن می‌کند، همان اتی عاشق پراید، تا وقتی که جهانگیر را به جا نمی‌آورد حاضر به سوار شدن نمی‌شود.

از سابقه تیره خود دل خوشی ندارد و با بلوف‌های خودساخته و بافته‌اش سعی در ساختن هویتی کاذب برای خود دارد؛ این که دانشجوست، در ساختمان‌های باکلاس رفت و آمد داشته، با آدم‌های باکلاس گشته، پدرش او را لب دریا می‌برده و می‌گفته بریم شنا، لب دریا زیر چتر نوشیدنی خنک می‌نوشیده، اسکی رفته و چون خیلی باکلاس است، چای و بستنی نمی‌خورد و در عوض کافه گلاسه میل دارد و هویج بستنی.

اتی در عین معصومیت و مظلومیت ترحم‌برانگیزش، پرشر و شور است و سرزنده و از خیلی جهات عین یویو می‌ماند. بازی‌های بچگانه می‌کند.

از پله برقی برخلاف جهت حرکتش بالا می‌رود، عینک دودی به چشم می‌زند، گل لای موهایش می‌گذارد و با جاسوئیچی عروسکی بازی می‌کند و حتی از این که جهانگیر، عروسک شاپوری را به او نداده گله می‌کند.

در عین حال مناعت طبع و غرور زنانه دارد. نمی‌خواهد زیر دین کسی باشد و تاکید می‌کند که قسط شلوار را به جهانگیر خواهد داد و ضمنا به جهان هشدار می‌دهد که با هم هویج‌بستنی خوردن، دلیل نمی‌شود که جهان به همه کار او دخالت کند و باید دنبال کار خودش برود و ضمنا روی عروسی کردن با اتی هم حساب نکند.

و بالاخره اتی دختری است بی‌نهایت تشنه محبت؛ راستین یا دروغین فرق نمی‌کند. برای همین محبت ظاهری شاپوری را به محبت واقعی جهانگیر که در ظاهر گاهی با خشونت همراه است، ترجیح می‌دهد و سرانجام هم قربانی همین عطشی می‌شود که زندگی سراسر غم و رنجش بر او تحمیل کرده است.

آزاد جعفری