گامی بلند برای رفع نگرانی‌ها

خواست باشگاه‌ها

قبل از این که جواب این پرسش را بدهیم، بد نیست متذکر شویم که به گفته عباس ترابیان رئیس کمیته فوتسال، تعیین «حداکثر»های فوق به درخواست و اصرار باشگاه‌های این رشته صورت پذیرفته است. وقتی اعتراض شماری از ملی‌پوشان فوتسال در قبال «سقف»‌های تعیین شده شکل گرفت و ارقام مقرر از سوی آنها عادلانه توصیف شد، مرد اول اجرایی فوتسال کشور در گفتگویی با رادیو تهران اظهار کرد: «این چیزی نبود که خود ما خواهان آن بوده باشیم و تنها نهاد مجری آن، کمیته فوتسال بوده باشد.

کاری که ما انجام دادیم، واکنش نشان دادن به درخواست باشگاه‌ها بود که  کمرشان زیر فشار پرداخت‌های بی‌رویه خم شده و خواستار کمتر شدن مبلغ قراردادها و کاهش مخارج خود شده بودند و طبعا باید کاری در این ارتباط صورت می‌گرفت.

بنابراین اعتراضی به ما پذیرفته نیست و اقدام ما کوشش برای تامین خواسته تیم‌های مختلف بوده است که خواهان پرداخت مبالغی کمتر از گذشته‌اند و پولی معقول‌تر را برای این رشته توصیه می‌کنند.

بهتر است همه به یاد داشته باشند که اگر باشگاه‌ها بر اثر فشار مالی تعطیل و منحل شوند، دیگر تیمی نمی‌ماند که بر سر کم یا زیاد بودن پرداخت‌هایش بین بازیکنان بحثی به وجود آید. بنابراین ابتدا باشگاه‌ها باید در صحنه بمانند تا در درجه بعد بتوان روی کارهایشان بررسی و به لحاظ مالی با آنها کار کرد، چراکه بیم آن می‌رود با ادامه پرداخت‌های بی‌رویه باشگاهی باقی نماند.»

فوتسال را تعطیل کنند!

با این حال در هفته‌های اخیر که بحث «حداکثر»های فوق در فوتسال قوی‌تر و بیشتر از گذشته شده، صدای معترضان و کسانی که معتقدند پرداخت‌ها در این رشته باید آزاد و فارغ از هر گونه ملاحظه و محدودیتی باشد، بیشتر به گوش خورده و نظرها را فزون‌تر به خود جلب کرده است.

یکی از معترضان وحید شمسایی، کاپیتان و ستاره تیم ملی فوتسال ایران است. او که در سال‌های اخیر دائما تغییر باشگاه داده و با هر بار پیوستن به یک تیم جدید درآمد قابل توجهی داشته است، می‌گوید: «اگر می‌خواهند سقف قرارداد تعیین کنند، بهتر است کل فوتسال را تعطیل کنند. کسانی که جمع شده‌اند و این پیشنهاد را داده و تصویب کرده‌اند، آن را به گردن ترابیان انداخته‌اند.

حال آن که او به دنبال تامین مالی هر چه بیشتر بازیکنان است. تعیین سقف قرارداد برای بازیکنان در هیچ جای دیگر دنیا نیز مرسوم نیست. در کشور ما یک سال تیم «تام» سقف قراردادش را بالاتر از تمامی تیم‌ها قرار داد و به موجب آن قهرمان شد و در همان زمان‌ها تیم شهید منصوری هم سرمایه‌گذاری مناسبی داشت و در کورس قهرمانی بود. امسال نیز همین تغییر در فولاد ماهان نیز صورت گرفت و به قهرمانی رسید.»

از قضا فولاد ماهان همان تیمی است که امسال با داشتن شمسایی عنوان قهرمانی لیگ برتر فوتسال را از آن خود کرد و اگر حرف‌های مرد سال فوتسال آسیا را مبنا بگذاریم، باید متذکر شویم او بابت فصل گذشته بیش از 100 میلیون تومان در آن باشگاه عایدی داشته است.

شمسایی می‌گوید: نه فقط من، بلکه تعدادی دیگر از بازیکنان ما نیز حدود 50 میلیون گرفته‌اند . با این حساب بهتر است سقفی برای قراردادها تعیین نکرد و پرداخت‌ها را‌ آزاد گذاشت و آن هم برای ورزشی که شاید رشته دوم برای بسیاری از ورزشکاران باشد. شک نکنید همان باشگاه‌هایی که باعث و بانی تعیین سقف قرارداد برای بازیکنان فوتسال بوده‌اند، خودشان پول‌هایی بیشتر را به طور زیرمیزی به بازیکنان مطرح این رشته خواهند داد تا نفرات بهتری را جذب خویش سازند و به موفقیت‌هایی بیشتر برسند و بنابراین صداقت در این ورزش کمتر از گذشته خواهد شد.

سر به فلک کشیدن

قضاوت و تصمیم‌گیری درباره مسائل و ملاحظات فوق را می‌‌توان به مسوولان امر سپرد اما شکی نیست که همه افرادی که صحبت از تعیین سقف قرارداد برای بازیکنان چند رشته ورزشی کرده و در این راه گام‌هایی برداشته‌اند، از ازدیاد بی‌رویه پرداخت‌ها و سربه فلک کشیدن برخی دستمزد‌ها در فوتبال و فوتسال واقعا نگران شده‌اند و حتی سازمان تربیت بدنی هم در این خصوص ابراز نگرانی کرده است.

با چنین دیدگاهی تعیین حداکثر‌های فوق برای فوتسالیست‌ها نه تنها واقعه‌ای منفی نیست بلکه می‌تواند قدمی بلند برای کاستن از مخارج نجومی و رفع دغدغه‌ها باشد و رد کردن آن، همان قدر آسان نیست که در اظهارات شمسایی حس می‌کنیم.

وصال روحانی