باز هم نبرد سرخ آبیها مساوی شد
هیاهوی بسیار برای هیچ
همیشه همین طور است،از چند هفته مانده به بازی بزرگ پایتخت هیا هو برای دیدار سرخپوشان و آبیپوشان آغاز میشود.خیلیها همه کار و زندگی شان را ول میکنند و میچسبند به این بازی و خبرهایی که از اردوی سرخ و آبی به گوش میرسد.
طی این سالها و با توجه به سریال تساویهای این دو تیم به نظر میرسد جذاب ترین بخش این بازی همان حاشیههای قبل از متن است؛ حاشیههایی که خیلی زود تر از بازی شروع میشوند.
امسال هم این بازی با همه حواشی هایش آغاز شد تا باز هم کم جذابیت ترین بخش کار همان اتفاقاتی باشد که طی 95 دقیقه در زمین رخداد.
البته به رسم این سالها باز هم خیلی از نشریات ورزشی و غیرورزشی لباس گلادیاتورها را به تن بازیکنان دو تیم پوشاندند تا این بازی بیش از هرچیز به نبرد گلادیاتورها شبیه شود. بازیای که هرچقدر بازیکنان دو تیم میکوشند تا در آن مودبانه رفتار کنند بازهم نشریات از آنها میخواهند که این بازی را مثل یک جنگ شهری ببینند.
قبل از بازی
از چند هفته مانده به آغاز بازی امسال این تیم پرسپولیس بود که زیر ذره بین قرار داشت. سرخپوشان پایتخت چندین و چند هفته بود که حال و روز خوبی نداشتند و مسوولان تیم هم هر کاری میکردند نمیتوانستند ظرفیت شیرهای خفته در درون این بازیکنان را از حالت بالقوه به بالفعل تبدیل کنند.
پرسپولیس از اول فصل با پرسپولیس فصل قبل زمین تا آسمان فرق داشت.به همین خاطر از چند هفته پیش مسوولان این تیم دربهدر دنبال یک نفر میگشتند تا بتواند شیرهای خفته در درون بازیکنان این تیم را بیدار کند تا تیم پرطرفدار پایتخت اینقدر چپ و راست شرمنده طرفدارانش نشود.
البته مسوولان این تیم به صورت کاملا هماهنگ و پیچیده از یک طرف در انظار عمومی از افشین پیروانی، سرمربی تیم حمایت میکردند و از طرف دیگر به رصد کردن اوضاع و احوال یک مربی شیریاب مشغول بودند.جالب اینجاست که هم طرفداران و هم کادر فنی تحت مدیریت افشین پیروانی هم هماهنگ با تماشاگران به این نتیجه رسیده بودند که بحث حمایت از پیروانی یک شعار انحرافی است و باید همین روزها منتظر پیدا شدن سرو کله یک مربی خارجی باشند؛ مربیای که چند روز مانده به بازی بزرگ این تیم وارد تهران شد و درست هم زمان با این بازی کارش را در تیم پرسپولیس آغاز کرد.
در اروی استقلال اما از این خبرها نبود.استقلالیها مست از پیروزیهای اخیر، رویای تلافی شکست سنگین 6 بر صفر مقابل پرسپولیس را میدیدند؛ رویایی که از سی و چند سال پیش تا به حال رنگ حقیقت ندیده است.
حین بازی
بازی مثل همیشه کسل کننده شروع شد و اگر تیم استقلال در نیمه دوم به گل دست نمییافت احتمالا این بازی لقب کسالت بار ترین دربی را به خودش اختصاص میداد و اما مجتبی جباری که در آستانه تعویض بود اولین گل استقلال را به ثمر رساند تا یخ بازی در نیمه دوم شکسته شود و دوتیم بازی تهاجمی را در دستور کارشان قرار دهند.
بعد از این گل پرسپولیس هرچه زد به در بسته خورد و سیاوش اکبر پور هم موقعیتهای استقلال را یکی پس از دیگری هدر داد تا بالاخره در آخرین دقایق بازی علی علیزاده به داد تیم پرسپولیس برسد.
علیزاده که در خراب کردن نتایج استقلال کم کم دارد رکورد دار میشود این بار هم در محوطه جریمه دستش به توپ خورد و باعث شد تا داور به نفع پرسپولیس پنالتی بگیرد.
پنالتی به دست آمده را مازیار زارع با خونسردی گل کرد تا اولین بازی وینگادا برایش به خاطره تلخ باخت در دربی تبدیل نشود.
بعد از بازی
آرش برهانی: باید با پیروزی دربی را به پایان میرساندیم. ما برای کسب 3 امتیاز بازی، 90 دقیقه در میدان دویدیم اما متاسفانه بازی با تساوی به پایان رسید. با وجود این تساوی هنوز چیزی از ارزشهای استقلال کم نمیشود چون حق ما در این دیدار پیروزی بود. در جریان مسابقه متوجه شدم روی زمین میتوانم راحتتر به خط دفاعی حریف ضربه بزنم بههمین دلیل روی توپهای زمینی کار کردم. امیدوارم هواداران استقلال به دلیل کسب تساوی مقابل پرسپولیس ما را ببخشند. هدف فعلی استقلال قهرمانی در سه جام داخلی و خارجی است. بازیکنان پرسپولیس مقابل ما انگیزه داشتند و باتوجه به حضور بازیکنان کلیدی در این تیم و آماده بودن استقلال در نیمه دوم همه شاهد یک دربی تماشایی بودند.
نیکبختواحدی: برای هواداران استقلال که امروز 90 دقیقه به من بی احترامی کردند واقعا متاسف هستم.
از قبل از شروع مسابقه تا آخرین لحظه هواداران استقلال علیه من فحاشی کردند. برخلاف این عده که فحاشی میکنند شماری از هواداران هستند که من بیرون از ورزشگاه درسهای زیادی از آنها یاد میگیرم. استقلال فقط 2 موقعیت گلزنی داشت که یکی از آنها را به گل تبدیل کرد. البته زیبایی فوتبال همین است؛ یک تیم در دقیقه 60 گل میخورد و در دقیقه 92 آن را جبران میکند. در هر مسابقه تلاش خود را برای گلزنی انجام میدهم اگر چه در چندبازی اخیر توقعات از من بالا رفته چون گلزن دوم پرسپولیس هستم. در همین دربی 3 نفر از بازیکنان استقلال مرا گرفته بودند، با این شرایط به عنوان یک مهاجم چه کاری میتوانستم انجام بدهم.
وینگادا: چند فرصت صد در صد گلزنی را به راحتی از دست دادیم. پس از آنکه گل اول را از استقلال دریافت کردیم حملات زیادی داشتیم اما در جریان مسابقه پرسپولیس چند موقعیت صد در صد گلزنی را از دست داد.
در برابر استقلال برای رسیدن به پیروزی از هیچ کوششی دریغ نکردیم اما بازیکنان ما باید یاد بگیرند که تا آخرین لحظه مسابقه نتیجه امکان دارد تغییر کند. پس از آنکه از استقلال گل خوردیم چند بار ریسک کردیم اما معتقدم این دیدار حساس در کمال جوانمردی برگزار شد.
دربی ایرانی حساسیت خاص خود را داشت اما نتیجه عادلانه بود. اگر چه ما به فکر پیروزی بودیم اما من به تازگی به جمع سرخپوشان اضافه شدهام و در آینده حرفهای زیادی برای گفتن خواهیم داشت. قبل از دربی ساعتها با پیروانی در مورد این مسابقه صحبت کردم و این تیمی که امروز وارد زمین شد حاصل تفکرات کل کادر فنی بود. اگر من نمیخواستم در ترکیب دخالت داشته باشم صبر میکردم و بعد از دربی به جمع پرسپولیسیها اضافه میشدم.
امیر قلعهنویی: اگر اشتباه علیزاده نبود این تساوی که علیه آن شعار داده شد به دست نمیآمد. من در مصاحبه قبل از بازی خود عرض کرده بودم امیدوارم قابلیتهای فنی نتیجه بازی را تعیین کند. من هم همان ذهنیت خبرنگاران و مردمی که روی سکوها شعار دادند را داشتم و این مصاحبه را انجام دادم تا اگر عواملی میخواهند تاثیرگذار باشند جلوگیری کرده باشم. ما گل بچگانهای خوردیم. هیچ مربیای نمیتواند پیشبینی کند بازیکنی که به زمین میفرستد مرتکب چنین اشتباهی میشود. ما دو موقعیت صد در صد گل داشتیم که اگر سیاوش آنها را گل میکرد برنده بازی بودیم. پرسپولیس نیمه دوم با سیستم 3 -4 - 2 - 1 بازی کرد. ضعفهای این سیستم را شناختیم و بین دو نیمه نکاتی را به بازیکنان گوشزد کردیم و به گل هم رسیدیم.
بعد از زدن گل نبض بازی در دست ما بود هر چند مالکیت توپ در اختیار پرسپولیس بود. در واقع برنده بازی ما بودیم به خاطر اینکه ما 9 امتیاز اختلاف داریم و دو هدف هم داشتیم؛ اول اینکه نبازیم و دوم اینکه امتیاز بگیریم که مورد دوم اتفاق افتاد.
گفت و گو
