ایران ای سرای امید(سپیده)‌

هرچند که آن طرح به تنهایی نمی‌تواند مرجع جامع و کاملی باشد اما به هر روی قابل اعتنا بوده و به عنوان یکی از محل‌های رجوع پژوهشگران مورد استفاده است.

آهنگسازی این اثر که نام دیگر آن <سپیده> است برعهده محمدرضا لطفی بوده است و شعر ترانه از هوشنگ ابتهاج(سایه.) و اما شعر:

ایران ای سرای امید

بر بامت سپیده دمید

بنگر کزین ره پر خون

خورشیدی خجسته رسید

ایران ای سرای امید

بر بامت سپیده دمید

بنگر کزین ره پر خون

خورشیدی خجسته رسید

اگر چه دل‌ها پر خون است

شکوه شادی افزون است

سپیده ما گلگون است

وای گلگون است

که دست دشمن در خون است

ای ایران غمت مرساد

جاویدان شکوه تو باد

راه ما راه حق راه بهروزی است

اتحاد اتحاد رمز پیروزی است

صلح و آزادی

جاودانه در همه جهان خوش باد

یادگار خون عاشقان ای بهار

ای بهار تازه جاودان در این چمن شکفته باد

این قطعه در دستگاه ماهور ساخته شده و نخستین بار در سال 1358 در دانشگاه ملی با حضور اعضای گروه چاووش که عبارت بودند از: محمدرضا لطفی، تار؛ عبدالنقی افشارنیا، نی؛ پشنگ کامکار، سنتور؛ یدالله طلوعی، تار؛ اسماعیل صدقی‌آسا، عود؛ بیژن کامکار، رباب؛ مجید درخشانی، تارباس؛ هادی منتظری، کمانچه و ارژنگ کامکار، تمبک اجرا شد.

حمیدرضا عاطفی