صاحب همه چیز شده‌ایم

نگاهی به ورزش به لحاظ فرهنگی، لازمه‌اش این است که به عقبه ورزش ایران نیز نگاهی ولو مختصر داشته باشیم. از این جهت من بحث خود را در دو بعد فنی و فرهنگی پی می‌گیرم. در بحث فرهنگی فکر می‌کنم با توجه به برخورداری از جامعه‌ای جوان، سطح روابط اجتماعی جوانان از یک سطح فرهنگی خوب برخوردار است، آن هم در شرایطی که جامعه جوان به طور طبیعی می‌تواند یک تهدید به حساب آید، اما در ایران نه‌تنها تهدید به حساب نیامده بلکه این نسل جوان فرصتی خوب برای کشور به حساب آمده‌ است و ما نقش محوری آنان را در جریان‌های پیروزی انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و... شاهد بوده‌ایم. اضافه بر این‌که همین جوانان نیز در عرصه‌های ورزشی موفق و پیروز بوده‌اند و برای همین معتقدم جامعه ورزش یکی از سالم‌ترین بخش‌های جامعه است که با توجه به سر و کارش با قشر جوان، بخوبی آنان را در بستر برنامه‌های خویش جهت داده است تا خروجی‌اش را جز در سلامتی، درستی و راستی چیز دیگری نبینیم. به عبارتی می‌توان گفت که حکیم و معمار بزرگ انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) شرایطی را فراهم کردند که این قشر جوان، بنا به نیاز زمان خود، همیشه محور اصلی تمام کارها و برنامه‌ها در کشور باشد و این افتخار بزرگی است.

ما قبل از انقلاب چیزی به نام ورزش نداشتیم و اصولا ورزش ایران در دنیا شناخته‌شده نبود و به نوعی جایگاهی نداشت.

اما باید بگویم امروز فوتبال ایران با لژیونرهای قابل توجهش در فوتبال جهان شناخته شده است و وزنه‌برداری موقعیتی خوب دارد. بی‌شک از تصور کشورهای صاحب وزنه‌برداری دنیا خارج بود که غیر از بلوک شرق وزنه‌برداری در سنگین‌وزن بتواند غول‌های روس، بلغار، چین و... را کنار زده و صاحب مدال طلای جهانی و المپیکی این وزن شود. یا در ورزش‌های رزمی و در شرایطی که قبل از انقلاب فقط نمایش‌های سطحی از این رشته‌ها را شاهد بودیم، امروز به جایی رسیده‌ایم که ایران را یکی از قدرت‌های رزمی در دنیا می‌شناسند. در رشته‌های توپی بسکتبال و والیبال نیز جایگاه‌های آبرومندی را به خود اختصاص داده‌ایم و در رشته کوهنوردی نیز رویای صعود به قله اورست و دیگر قلل مرتفع دنیا را برای خود معنا کرده‌ایم تا امروز دستاوردهای انقلاب در ورزش آنچنان مشعشع باشد که کسی نتواند آنها را نادیده بگیرد.

ورزش جانبازان و معلولان نیز متولدشده انقلاب اسلامی است. خوشبختانه امروز به دنبال موفقیت‌های حاصله، باور عمومی مردم این است که هیچ قله‌ای در ورزش دنیا دور از دسترس ورزشکاران جانباز و معلول قرار ندارد، ضمن آن که خود ورزشکاران جانباز و معلول نیز بدون این که احساس کنند با دیگران فاصله دارند، علی‌رغم تمام کمبودها در میدان‌های داخلی و خارجی حاضر شده و کسب افتخار می‌کنند.

کسب قریب به 1000 مدال طلا، نقره و برنز در عرصه رقابت‌های بین‌المللی و جهانی، 86 مدال رنگارنگ از بازی‌های پارالمپیک و 100 مدال از بازی‌های آسیایی طی این سال‌ها،‌ همه حاکی از توان بالا و شایستگی‌های ورزشکاران جانباز و معلول که هیچ‌گاه نقص جسمی را، مانعی بر سر راه تلاش و کوشندگی قرار ندیده‌اند.