آیا ناخن جویدنی است؟

اکثر کودکانی که ناخن خود را می‌جوند هیچ مشکلی ندارند تنها مشکل این است که فکر می‌کنند ناخن عضوی جویدنی است!

استرس و نگرانی، تقلید از دیگر کودکان، یک مرحله تغییر از مکیدن شست و وجود ناخن‌هایی که به درستی آراسته نشده‌اند مانند ناخن‌های بلندی که احتیاج به کوتاه کردن دارند سبب ناخن جویدن می‌شوند. شما می‌توانید به کودک خود کم‌کم هنر آراستن و پیراستن ناخن‌ها را بیاموزید و سپس یک ست کامل مرتب کردن ناخن‌ها را به او هدیه بدهید. خیلی از موارد این کار کوچک مشکل را رفع می‌کند، اما باید توجه کنید اگر کودک شما تحت فشارهای روحی و عصبی فراوانی قرار دارد سعی کنید این فشارها را کم یا تعدیل نمایید. به طور مثال سعی کنید شرایط و موقعیت‌هایی را که کودک شما در آنها دچار اضطراب و نگرانی می‌شود مانند خستگی، تماشای یک برنامه مهیج یا درمانده شدن از انجام تکلیف را بشناسید و از بین ببرید یا آنها را به حداقل ممکن برسانید.

توجه کودک را از جویدن ناخن دور کرده، سعی کنید تا کودک احساس خوبی نسبت به خودش پیدا کند یا درواقع به او اعتماد به نفس بدهید.

تنبیه و شرمنده کردن کودک به هیچ وجه اثری در ترک این عادت نخواهد داشت. اگر کودک شما کمی بزرگ‌تر شده و درصدد است با استفاده از دستکش یا استعمال محلول‌های تلخ و بدمزه به روی انگشتان این عادت را ترک نماید نباید اجازه دهید تا از این روش‌ها استفاده کند. تنها تصمیم کودک شماست که برای از بین بردن این عادت کارساز خواهد بود.

بیشتر از 75 درصد از کسانی که ناخن‌هایشان را در دوران جوانی می‌جوند تا سن 35 سالگی آن را ترک می‌کنند.

جویدن ناخن در خانواده‌های کم‌جمعیت به علت کم بودن همبازی یا توجه غیرعادی به فرزندان و در خانواده‌های پرجمعیت به دلیل محیط شلوغ خانه و کم‌توجهی به نیازهای عاطفی کودکان شایع‌تر است.

جویدن ناخن در کودکان بسیار شایع است و از نظر اجتماعی عادتی خجالت‌آور، ناپسند و غیرقابل قبول به شمار می‌آید که باعث بی‌نظمی، آسیب ناخن و کوتیکول آن، التهاب و عفونت ناخن، مشکلات دندانی یا عوارض دیگر می‌شود و نگرانی کودک و خانواده را فراهم می‌کند.

انواع شدید ناخن جویدن در عقب‌ماندگی‌های ذهنی شدید و اسکیزوفرنیک‌های نوع پارانوئید دیده می‌شود. گفتنی است، درمان باید براساس نوع علائم، علل و سن فرد انجام پذیرد.