آغاز تحول سینمای ایران

نحوه انتخاب برترین‌ها و اعطای جوایز و سیمرغ‌ها هر میزان که بخواهیم نادیده‌شان بگیریم بحث‌برانگیز و مهم تلقی می‌شود و مدت‌ها رسانه‌ها، مردم و سینماگران را به خود مشغول می‌کنند.

اما جشنواره امسال از حساسیت‌های فوق‌العاده‌ای برخوردار است. از سویی در آستانه پایان دهه سوم و آغاز دهه چهارم انقلاب قرار داریم و از سوی دیگر دولتمردانی در راس سینما قرار گرفته‌اند که با شعار عدالت، مهرورزی و آرمانخواهی و رویش ارزش‌ها به میدان آمدند، مهمتر از آن با سینماگرانی روبه‌رو هستیم که سال‌های سخت آزمون و خطا، آموزش و هدایت و حمایت را پشت سر گذاشته‌اند و هم‌اکنون می‌بایست با آموخته‌های فرهنگی، تکنیکی 30 سال گذشته آثاری را ارائه کنند که نیاز جامعه امروز باشد و نکته آخر این که با جشنواره‌ای مواجه‌ایم که طی چند سال گذشته بازتاب‌های منفی از لحاظ مدیریت و برنامه‌ریزی و تولید آثاری سخیف و ناپسند به همراه داشت. خوشبختانه در جشنواره فیلم فجر امسال از لحاظ برنامه‌ریزی و مدیریت برگزاری جشنواره نقص بسیار کمی به چشم می‌خورد و به نوعی جشنواره در آرامش مطلوب در حال برگزاری است؛ فیلم‌ها از قبل آماده شده‌اند، هیات انتخاب بموقع فیلم‌ها را دیده و پسندیده است، جدول نمایش فیلم‌ها کمتر دستخوش تغییر و یا حذف شده است، بازار فیلم رونق بیشتری داشت و مهمانان همیشگی حضور داشتند، فیلمسازی نبود که از نحوه برخورد مدیریتی گله‌ای داشته باشد و به اتحادیه و تشکلی نامه‌نگاری مطبوعاتی کند و کلا می‌توان گفت امسال همه اهالی سینما همراه تماشاگران برخلاف جنجال‌های سال قبل و یا قبل‌تر در آرامش‌ شال و کلاه کرده و به تماشای فیلم‌ها نشستند. در کنار این آرامش با دیدن فیلم‌ها احساس می‌کنیم تحولی در جریان سینمای ایران رخ داده است؛ آن هم ورود نسلی جوان، پویا و خوشفکر که با خلق آثاری متنوع و متفاوت درصدند عرصه سینمای حرفه‌ای ایران و بالطبع عرصه‌های جهانی را فتح کنند؛ آثاری که سرشار از خلاقیت و نوآوری‌های تکنیکی و مضمونی است که می‌تواند افکار و اندیشه‌ها را به چالش برانگیزد. و البته در این مسیر ممکن است نسلی عقب‌تر این جسارت‌ها و نوآوری‌ها را تاب نیاورند و به خاطر عدم درک موقعیت‌های جدید به مخالفت بپردازند، اما قدری صبر و تحمل می‌تواند شکوفایی‌هایی را ایجاد کند. آنچه در این مسیر جایش قدری خالی است، چالش‌ اندیشه‌هایی براساس آموزه‌های دینی است که نیاز نسل آینده ایران انقلابی است؛ چالشی که لازمه آن تلاش و بسترسازی بیشتر از سوی مسوولان و درک مفاهیم عمیق آرمانخواهی و ارزش‌مداری توسط فیلمسازان حرفه‌ای قدیم و جدید سینماست. حیف است کیفیت حیثیت سینمای ایران که در جشنواره، فیلم فجر خلاصه می‌شود را فدای بازی‌های سیاسی کنیم. در سالگرد آغاز چهارمین دهه انقلاب چه خوب بود جشنواره انقلابی‌مان هم مثل بسیاری از ارگان‌های جامعه دینی و انقلابی ایران می‌توانست سند افتخاری دیگر باشد که هست؛ اما می‌توانست بسیار بهتر از این باشد.