اختلالات تطابقی

یکی از راهکارهای مناسب در درمان اختلالات تطابقی غلبه بر انکار و اجتناب است.

بیمار باید تشویق شود تا درباره مشکلاتش با دیگران صحبت کند تا اضطرابش کمتر شود. اگر اضطراب بیمار شدید است، می‌تواند از داروهای ضداضطراب استفاده کند. استفاده از داروهای خواب‌آور به مدت چند شب می‌تواند به وضعیت فرد کمک کند. مثلا‌ به عنوان اطرافیان بیمار می‌توانیم به وی کمک کنیم تا فهرستی از مشکلات خود تهیه نماید و در مقابل آنها راه‌های غلبه بر مشکل را یادداشت کند. ابتلا به یک بیماری کشنده یکی از سخت‌ترین وقایع زندگی محسوب می‌شود که سازگاری با آن بسیار دشوار است.

برخی از افراد دچار اضطراب، افسردگی، احساس گناه و خشم می‌شوند و گروهی نیز با آن مقابله می‌کنند. دردهای شدید، مضطرب شدن و بی‌اختیاری باعث ایجاد اضطراب می‌شود و جدایی از شخص مورد علاقه و از دست دادن فعالیت‌های روزانه افسردگی به دنبال دارد. در این حالت برخی از افراد مرگ را برای خود ناعادلانه می‌پندارند و دچار خشم می‌شوند. به طور کلی واکنش‌های احساسی در مقابل بیماری‌های کشنده در جوانان شایع‌تر از افراد مسن و در افراد مذهبی کمتر رایج است. اولین واکنش در مقابل بیماری‌های کشنده انکار است، اما به مرور انکار کاهش می‌یابد و بیمار با وضعیت موجود کنار می‌آید. بعد از آن فرد دچار وابستگی و سپس جابه‌جایی خشم می‌شود. در حالت اخیر بیمار، پزشکان، پرستارها یا بستگان را مقصر می‌داند. جابه‌جایی خشم موجب می‌شود تا بیمار دچار تنهایی شود. در مرحله آخر بیمار دچار پذیرش می‌شود. در این میان هدف پزشکان کمک به بیمار برای رسیدن به مرحله پذیرش پیش از رسیدن به مراحل پایانی بیماری است. بنابراین بهترین کار برای این بیماران کاهش درد و علائم و نشانه‌های بیماری و ارائه توضیح مناسب به بیمار درباره بیماری کشنده اوست.