خوردن بدون توقف

افراد مبتلا گاهی دو بار در هفته دچار حمله بیماری می‌شوند. حتی برخی از افراد مبتلا در فاز بی‌قراری و حالت حمله بیماری قادر هستند غذاهایی را که کالری فراوانی دارند حتی بیشتر از نیاز روزانه‌شان (البته چند برابر) بخورند که در این حالت قادر به کنترل مقدار و سرعت غذا خوردن نبوده و اراده‌ای از خود برای پایان دادن به خوردن ندارند.

بیماری دختران جوان

همانند بی‌اشتهایی عصبی، میزان ابتلا به این اختلال در زنان بیشتر از مردان بوده و به نسبت 10‌به یک است. اکثر مبتلایان به این اختلال، زنان جوان یا دانشجویان دختر هستند که سن آنها بین 18 تا 34 است. گرچه در زنان و به ندرت در مردان، البته در سنین بالاتر نیز ممکن است این اختلال مشاهده شود.

آمار و ارقام کشورهای اروپایی و آمریکا نشان می‌دهد به طور میانگین 18 تا 20 درصد دختران دچار این بیماری هستند.

برخوردار نبودن از محبت خانوادگی، تضاد موجود در خانواده‌ها و نیز برخورد نامناسب آنها با مسائل درسی، می‌تواند زمینه‌ساز پرخوری عصبی در جوانان شود. البته در سابقه برخی از مبتلایان به پرخوری عصبی، استفاده از رژیم‌های نامناسب کاهش وزن نیز ذکر می‌شود. آنچه مسلم است تمایل به داشتن وزن متعادل و فرم بدنی مناسب مهم‌ترین عامل دامن زدن به این اختلال محسوب می‌شود.

علائم بیماری

افسردگی، ضعف اعتماد به نفس، اشتهای بسیار زیاد به غذا حتی در مواقع سیری، احساس ضعف و بی‌حالی شدید، فرو رفتن گونه‌ها و لرزش فک؛ همچنین خشکی پوست دست و پا و افتادن دندان‌ها که همگی ناشی از کمبود شدید ویتامین و مواد معدنی هستند نیز جزو علائم پرخوری عصبی به شمار می‌روند.

درمان

از آنجا که ابتلا به بی‌اشتهایی عصبی نوعی اعتیاد محسوب می‌شود و ضرر فراوانی برای بدن به همراه دارد، لذا اقدام جهت درمان فوری آن بسیار ضروری است.

چرخه درمانی نیز شامل مشاوره با یک روان‌شناس مجرب جهت تغییر عادات غذایی، جایگزین کردن مواد مغذی از دست رفته،‌ درمان کردن اختلالات گوارشی ایجاد شده ناشی از استفراغ عمدی و متعادل کردن فعالیت بدنی افراد مبتلا به طور همزمان جزو راهکارهایی است که غالبا جهت بهبود بیماری یاد شده استفاده می‌شوند.

همکاری همه‌جانبه خانواده و دوستان فرد مبتلا به پرخوری عصبی جهت درمان وی، موجب تسریع روند بهبودی می‌شود.