دل آرام گیرد به یاد خدا

سنگ صبوری نه از جنس سنگ بلکه از جنس بلور. بلور، جوانی. جوانانی که هم سن و سال خودت هستند. آفرین بر نسل سوم و صدآفرین بر صفحه دخترانه و پسرانه که محفل این سنگ صبوران بلورین است.کلامم را با سخنی از دکتر علی شریعتی شروع می‌کنم: دنیا را بد ساخته‌اند.

کسی که تو او را دوست می‌داری او تو را دوست ندارد و کسی که او تورا دوست می‌دارد تو او را دوست نداری و کسی که هم تو او را دوست داری و هم او تو را دوست دارد به رسم زمانه به هم نمی‌رسید و این رنج است رنج...

دوست و خواهر خوبم سارا، من نیز هم سن و سال تو هستم شاید به طور کامل تو را درک نکنم اما باید بگویم: تجسم رنج بر هیچ رنج کشیده‌ای دشوار نیست.یار و یاور تمام بی‌کسان و رنج دیدگان خداوند است. اوست که در کشاکش زندگی هیچ کس را تنها نمی‌گذارد و فرموده است: (لا تطمئن القلوب الا بذکر الله) پس خدا را یاد کن و به او توکل کن که: (توکلت الی الله و الله یحب المتوکلین.) اگر تفکر کنی در می‌یابی که فقط خداوند می‌تواند به تو کمک کند. حال که از دست ما کاری جز دعا کردن بر نمی‌آید، قول می‌دهم از آن فرو گذار نکنم. تنها یک راه حل وجود دارد تا دوباره کانون گرم خانواده شما شکل بگیرد و آن هم این است که تو باید پدر و مادرت را به هم نزدیک کنی. تنها در این صورت است که دوباره آرامش به تو روی می‌آورد. به امید آن‌که این صفحه خالی شود و به جای غم و غصه شادی و خاطرات خوش در آن گنجانیده شود.