همراه اول و آخر!

چه کلاه به سر، چه سر به کلاه؛ چه فرقی می‌کند؟... مهم این است که سر آدم بی‌کلاه نماند. زمانی که تلفن همراه اختراع و متداول شد، صحبت بر سر این بود که با این وسیله ارتباط فردی بتوانیم هر کسی را که خواستیم، پیدا کنیم حتی اگر طرف زیر سنگ باشد.

کد خبر: ۲۳۱۸۰۹

بعدها که دیده شد ممکن است زیر سنگ آنتن ندهد، صحبت از تکنولوژی ارتباطی پیامک (اس ام اس سابق) به میان آمد.

از سر همراهی:

خدا گر ز حکمت ببندد دری/ ز رحمت گشاید در دیگری

شعار جدید: با همراه اول و آخر هیچ‌کس تنها نیست؛ چون تمام همسایه‌ها باید یاری کنند تا شما موبایل‌داری کنید!

الان چند روز است که برقراری تماس و ارسال پیامک با تلفن همراه اول در پاره‌ای از نقاط کشور به سختی و با ضرب و زور انجام می‌گیرد. چند نفر باید هل بدهند تا پیامک برود. برخی افراد مغرض یا مساله‌دار از همین موضوع به این سادگی دارند سوءاستفاده بهینه می‌کنند و طوری تشویش اذهان عمومی می‌کنند که انگار این قضیه مورد بحث یحتمل با مقوله افزایش بی‌حد و حصر خطوط تلفن همراه ارتباط دارد؛ در صورتی که این هیچ ربطی به آن ندارد و هر کس باید کار خودش را بکند.

راهکارهای ارتباط بهتر: در صورت بروز اشکال در ارسال پیامک، لطفا از مراحل ارتباطی زیر عبور نمایید:

1- اصرار بر ارسال: مجددا پیامک خود را ارسال کنید و ناامید نشوید. ناامیدی بدچیزی است. این کار را تا 10 مرتبه انجام دهید.

2- استفاده از تلفن ثابت: اگر پیامک پا نداد و یا که دست از پا درازتر به سوی شما برگشت، ناامید از این در نروید و بلافاصله از امکان ارتباطی دیگری که وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات در اختیار شما قرار داده است شدیدا استفاده کنید. برای این منظور کنار تلفن ثابت بنشینید و با انگشتان دست خود هر تعداد شماره که لازم دارید، بگیرید. انتخاب حق شماست. ان‌شاءالله که خط رو خط نمی‌شود و موفق به مکالمه خواهید شد.

3- رو آوردن به تلفن همگانی: اگر تلفن ثابت هم با مشکل مواجه بود، دل قوی دارید و برای بالا بردن روحیه اجتماعی و افزایش فعالیت‌های جمعی خود، به سر کوچه بروید. انواع تلفن‌های همگانی کارتی و غیرکارتی پذیرای حضور گرم شماست. به یاد بیاورید که نسل اول پیش از شما برای ایجاد یک ارتباط سالم با دیگران گاهی چه سختی‌هایی را پشت سر می‌گذاشتند. آن زمان مثل حالا نبود که از هر کجا که می‌خواهند تماس تلفنی می‌گیرند.

4- علامت دادن با دود: هرچند که انواع دود زیاد شده است، اما جنبه کاربردی آن کماکان محفوظ می‌باشد. چنانچه تلفن همگانی هم خراب بود یا کارت شما موجودی‌اش ته کشیده بود، از شیوه سنتی برافروختن آتش و علامت دادن با دود کمک بگیرید. آدمی مثل «مجذوب تبریزی» شاعر نیز در قرن یازدهم گویا یک شب شاهد استفاده کسی از این شیوه ارتباطی بوده که صراحتا با صدای شهرام ناظری گفته: «یک شب آتش در نیستانی فتاد........» آتش فتاد تا با دود آن از نیستان علامت بدهند به دوستان که در بروید که ریختند!