اوباما؛ تغییر یا تعدیل

به عبارتی، مردم آمریکا با انتخاب باراک اوباما، تمایل درونی خود را علنی ساختند و با این انتخاب اعلام داشتند که خواهان تغییر هستند. نکته جالب توجه این که اوباما نیز محوری‌ترین شعار انتخاباتی خود را تغییر اعلام کرد.

وی با فریاد بلند می‌گفت بله ما می‌توانیم (Yes, we can) و طرفداران وی نیز یکصدا شعار ما می‌توانیم را تکرار می‌کردند. اما همواره صاحب‌نظران علوم سیاسی و جامعه‌شناسی سیاسی بین رفتارهای افراد و احزاب یا گروه‌ها در 2 مقطع تفاوت قائل هستند.

مقطعی پیش از ورود به قدرت یعنی زمانی که تحرکات افراد یا احزاب و شعارهایشان ماهیت پویا و جنبشی را دارد و زمانی که پس از کسب قدرت، این پویایی و جنبش حالت نهادی پیدا می‌کند.

حال سوال این است که اوباما حتی در مرحله کنونی نیز همان پویایی و تفکر جنبشی برای تغییر را دنبال خواهد کرد؟ با این که مردم آمریکا با انتخاب اوباما ، اراده خود را برای تغییر اثبات کرده‌اند ، به نظر می‌رسد باراک اوباما با در نظر داشتن ماهیت نظام سیاسی حاکم بر آمریکا قادر به ایجاد تغییرات بنیادی نباشد.

اوباما در تشریح سیاست‌های خود، بیشتر آبراهام لینکلن را مثال می‌زند و او را الگوی مطلوب خود معرفی می‌کند، اما آیا وی از پتانسیل‌های لینکلن برای تغییرات بنیادی برخوردار است؟

اوباما در چینش اعضای کابینه بویژه با نگاه داشتن گیتس، وزیر دفاع دولت بوش و همچنین انتخاب هیلاری کلینتون به عنوان وزیر خارجه، نشان داده است که بیشتر به تعدیل تمایل دارد تا تغییر.

علاوه بر این، اوباما با سکوت یا عدم واکنش قاطع نسبت به جنایات اسرائیل در غزه که فریاد جهانیان را برآورده بود، پرده دیگری از چنین رویکردی را به نمایش گذاشت.

به نظر می‌رسد اوباما با توجه به نقش‌آفرینی مراکز قدرت در ساختار سیاسی آمریکا ترجیح دهد با شیبی خزنده به سمت برخی تغییرات حرکت کند که بدون شک به مفهوم تغییر به معنای واقعی و آنچه مردم آمریکا با انتخاب وی آن را علنی ساختند، نخواهد بود.

 برای مثال اوباما با کنار گذاشتن یکجانبه‌گرایی دوران بوش که برای آمریکا بسیار پرهزینه بود ، چندجانبه‌گرایی را پیگیری خواهد کرد یا در قبال عراق و افغانستان سعی خواهد کرد از درگیری بیشتر پرهیز کند.

اوباما در خصوص ایران نیز همان گونه که اعلام داشته ، محتمل است رویکرد متفاوتی در پیش گیرد، با وجود این به نظر می‌رسد اوباما در سطح سیاست‌های اعلامی همچنان به دنبال تغییر باشد و روی آن مانور خواهد داد اما در سطح سیاست‌های عملی ، راهبرد تعدیل را دنبال خواهد کرد که البته ممکن است با توجه به سیاست‌های بوش بتوان مفهوم تغییر را نیز از آن استنباط کرد اما بدون شک چنین تغییری همان خواست مردم آمریکا نیست که با انتخاب وی و پرهیز از انتخاب نامزد جمهوریخواهان و حتی رای دادن به اوبامای سیاهپوست نشان دادند که به دنبال تغییرات بنیادی هستند.

مراد عنادی