هفت شب ، هفت آسمان

زمین مثل فرفره می چرخد

تاکنون فرفره چرخانده اید؛ زیبایی چرخش های آن را به یاد دارید؛ البته انتظار نمی رود تجربه دوران کودکی خود را با جزییات کامل به یاد آورید!

کد خبر: ۲۳۰۳۴

هنگامی که یک فرفره را می چرخانیم ، چند چرخش مختلف دارد. یکی چرخش دیسک فرفره حول محورش است . یعنی همان چرخشی که ما به آن می دهیم ؛ اگر فرفره را کاملا عمود بر زمین رها کنیم ، یعنی محور فرفره عمود بر سطح نباشد، آنگاه یک چرخش زیبا؛ ولی آرام تر نیز رخ می دهد: جهت محور فرفره تغییر می کند.

بدین صورت فرفره حول محوری می چرخد که خود محور نیز حول نقطه اتکایش به زمین می چرخد. این پدیده در فیزیک کاملا شناخته شده و به حرکت تقدیمی مشهور شده است .

جالب اینجا است که در مقیاس های بزرگ نیز می توان این پدیده بسیار زیبا را مشاهده کرد. در میان سیارات منظومه شمسی ، حرکت تقدیمی زمین را بهتر و آسان تر از دیگر سیارات می توان دید.

حرکت تقدیمی زمین دوره 25هزار و 800ساله دارد و بدین ترتیب تمام پدیده هایی که مرتبط با این حرکت هستند، در این بازه زمانی طولانی (برای زمینی ها) یا کوتاه مدت (در مقیاس های کیهانی) اتفاق می افتند. در طول تقریبا 26هزار سال ، جهت محور زمین در فضا تغییر می کند. این پدیده موجب می شود قطب شمال سماوی نیز تغییر کند و در نتیجه ، همیشه یک ستاره قطبی نداشته باشیم .

مثلا در 6هزار سال دیگر، ستاره قطبی زمینی ها، درواقع خواهد بود که این شبها می توانید آن را در سپیده دم بر فراز سر خودتان مشاهده کنید که در میان اجرام اطرافش بیشترین درخشندگی را دارد. وقتی ستاره قطبی تغییر می کند، یعنی مکان ظاهری ستارگان هم در آسمان تغییر می کند. اولین خاصیت این پدیده آن است که در طول یک بازه 26هزارساله می توان تمام آسمان را از هر نقطه زمین مشاهده کرد.

یعنی اگر مثلا انسانی پیدا می شد که 26هزار سال عمر کند، می توانست در طول عمر فقط در یک شهر ساکن باشد و از آنجا تمام آسمان را در طول 26هزار سال مشاهده کند؛ البته مثل همیشه مناطق قطبی زمین از این موهبت بهره ای نخواهند داشت اما تغییر مکان ستاره قطبی اثر دیگری نیز دارد و آن تغییر برجهای سال است . بشر از قرنها پیش متوجه شده بود که خورشید در هر سال از مکانهای مشخصی در آسمان عبور می کند.

آنان مسیر عبور خورشید را رصد کردند و نامش را دایره البروج گذاشتند. دایره البروج از 12صورت فلکی شناخته شده عبور می کرد که به ترتیب عبارتند از: بره ، گاو ، دوپیکر ، خرچنگ ، ش یر، خوشه ، ترازو ، کژدم ، کمان ، بزغاله ، آبریز و ماهی .

مردمان قدیم هم براساس هر صورت فلکی ، طالعی را ایجاد کرده بودند و بند و بساطی هم زدند و در نهایت رمالی ، فالگیری و طالع بینی را رواج دادند. حرکت تقویمی زمین موجب می شود تا در طول 26هزار سال ، این صور فلکی یک بار بچرخند و بدین ترتیب صور فلکیها در طول این دوره 12بار عوض می شود. ضمن این که دایره البروج از 13صورت فلکی عبور می کند و بدین ترتیب تمام آن بافته های ذهن مردم قدیم ، مشتی خرافات بیش نیست .