پیروز جنگ در غزه

چارچوب جنگ در غزه حتی قبل از شروع عملیات علیه این باریکه برای همه کسانی که به نوعی با منازعات دیرینه اسرائیل و فلسطینی‌ها آشنایی دارند کاملا روشن بود.

جنگ، کشتار و آتش‌بس سه عنصر اصلی همه اقدامات نظامی سال‌های اخیر تل‌آویو علیه فلسطینی‌ها بوده و به عبارت ساده‌تر هیچکس در سلسله مراتب فرماندهی ارتش اسرائیل انتظار نداشته و ندارد که جنگ در غزه به پایان مقاومت منجر شود.

با این حال از نگاه استراتژیست‌های ارشد رژیم‌صهیونیستی حمله به غزه با وجود هزینه‌های سنگین مادی و اعتراضاتی که در عرصه بین‌المللی به دنبال داشت [ و دارد] به واسطه تاثیراتی که بر حال و هوای منطقه می‌گذارد تامین‌کننده منافع صهیونیست‌ها ست.

به اعتقاد صهیونیست‌ها در بعد داخلی این حملات به تضعیف توان نظامی حماس منجر شده و با بالا رفتن آمار شهدا و مجروحان فلسطینی ، جامعه بین‌الملل وارد عمل شده و راه را بر انعقاد معاهده آتش‌بسی که متضمن توقف حملات از غزه به اسرائیل خواهد بود ، هموار می‌سازد ، نظارت بر گذرگاه‌های مرزی با هدف کنترل محمولاتی که وارد غزه می‌شود به حاکمیت خودگردان یا ناظران خارجی واگذار می‌شود و شاید حتی تل‌آویو بتواند با همراهی طرف‌های غربی با اعمال فشار بر حماس در جهت خلع سلاح این جنبش حرکت کند.

مهمتر از این اهداف ، تغییراتی بود که همراهی آشکار و نهان پاره‌ای کشورهای عرب با عملیات اسرائیل در غزه در سطح منطقه‌ای به وجود می‌آورد. از نگاه تل‌آویو عملیات غزه دامی برای کشاندن ایران به منازعه‌ای وسیع‌تر بود.

در حالی که باراک اوباما، رئیس‌جمهور منتخب ایالات‌متحده که از پس‌فردا (چهارشنبه) قدرت را در این کشور در دست می‌گیرد متعهد به در پیش گرفتن سیاست جدیدی در قبال ایران شده ، صهیونیست‌ها عقیده دارند با افزایش مناقشه در خاورمیانه مسیر اجرای این برنامه جدید که بیشتر مبتنی بر گفتگو و تعامل است ، سد می‌شود.

به گمان صهیونیست‌ها قطبی شدن فضای خاورمیانه ، حول دو محور حامیان حماس / مخالفان حماس، امکان بازنگری در سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا را از اوباما گرفته و او را در مسیر تکرار برنامه‌های بوش قرار می‌دهد.

عامل دیگر که به همان اندازه قبلی‌ها برای اسرائیل اهمیت داشت این که با ادامه و تشدید حملات به غزه و تلاش کشورهای دوست فلسطینی‌ها برای ترغیب سایر کشورهای اسلامی به حمایت از ساکنان غزه ، فضای خاورمیانه به سمت تخریب روابط دوستانه تهران و پایتخت‌های عربی هدایت می‌شد.

این بدان معنا بود که هر آنچه ایران طی سال‌های اخیر برای برطرف کردن موانع بهبود روابط با کشورهای عربی انجام داده بود، خنثی می‌شد.

از نگاه صهیونیست‌ها این عملیات، یک تیر با چند نشان بود اما به نظر می‌رسد با هوشیاری تهران و پایداری سرسختانه و جانانه مقاومت فلسطینی این تیر به هیچیک از هدف ‌ها نخورده و با برقراری آتش‌بسی که به حصر غزه پایان داده ، گذرگاه‌ها را می‌گشاید و حماس را به طرف مذاکره اسرائیل و آمریکا تبدیل می‌کند، باید منتظر رقم خوردن شکست دیگری برای تل‌آویو بود.

رضا سادات