همسایه‌های‌ غریبه

آندراس وست، محقق سیاسی در دانشگاه مانهایم آلمان می‌گوید: موقعیت ابوطالب به حد کافی گویا هست. می‌افزاید: او می‌تواند الگویی برای مهاجران نه تنها در هلند که سراسر اروپا باشد. با این حال ابوطالب اولین شهردار از اقلیت مهاجر در اروپا است. حال و هوای سیاسی هلند تا آنجا که به فعالیت اقلیت خارجی‌تبار مربوط می‌شود به مراتب بهتر از سایر کشورهای اروپایی است و راه برای ورود مهاجران به فعالیت‌های سیاسی باز است. البته شاید یکی از دلایل این حضور این است که به عنوان مثال شهرداران در هلند نه با رای مستقیم مردم که توسط دولت و با توجه به سهم احزاب در پارلمان منصوب می‌شوند.

حضور کم‌رنگ

تعداد شهرداران خارجی‌تبار در اروپا از شمار انگشتان دست فراتر نمی‌رود. در بریتانیا چند شهردار خارجی‌تبار مشغول فعالیت هستند که البته اکثرشان مشاغلی نمادین و غیراجرایی دارند. در سراسر آلمان تنها یک خارجی‌تبار که مهندسی هندی است را می‌توان یافت که به‌عنوان شهردار روستایی کم‌جمعیت مشغول به کار است. در بلژیک سیاستمداری سوسیالیست به نام امیر کر که مهاجری ترک است، قرار است به شهرداری سن ژوستر برسد اما کشورهایی مثل نروژ و سوئد که سالها بود از ورود مهاجران استقبال می‌کردند حتی یک شهردار خارجی‌تبار ندارند.

فرانسه در سراسر اروپا یک استثناء است. از بین 36 هزار شهرداری محلی 10 شهرداری را خارجی‌تبارها اداره می‌کنند اگرچه در برخی از این حوزه‌های شهری کمتر از 100 نفر سکنی دارند.

منبع: ایندیپندنت