لنگه کفش‌های تاریخی

طی 10 سال گذشته مدل 271 بهترین مدل کفش در سبد تولیدات کارگاه تولید کفش رمضان بایدان در یکی از خیابان‌های تنگ و باریک حاشیه غربی شهر بندری استانبول در غرب ترکیه بوده است.

کد خبر: ۲۲۸۴۸۷

این مدل همه مشخصات یک کفش خوب را دارد. این کفش در عین قیمت مناسب و دوام، ظاهری زیبا دارد. اکنون باید به این مشخصه‌ها باید یک مولفه دیگر را هم افزود و آن قابلیت پرتاب است.

آنچنان که بایدان می‌گوید لنگه کفش‌های سیاهرنگی که منتظر الزیدی، خبرنگار عراق در نشست خبری 14 مارس جورج‌ بوش، رئیس‌جمهور آمریکا در بغداد ، ‌پایتخت عراق به سوی او پرت کرد از تولیدات کارگاه او و از همین مدل پرفروش بوده است.

زیدی اکنون متهم به اقدام علیه یک رهبر خارجی در حال دیدار از عراق است که در صورت محکومیت موجب خواهد شد بین 5 تا 15 سال را در زندان سرکند.

او در حالی که در کارگاه کوچک خود مشغول به کار است، می‌گوید: 10 سال است که این مدل را تولید می‌کنم و به خوبی آن را می‌شناسم. می‌افزاید: احساس خاصی به این کفش دارم چون خودم آن را طراحی کرده‌ام. وقتی آن را در ویدئویی مربوط به نشست خبری بوش دیدم، خیلی خوشحال شدم.

تایید ادعاهای بایدان کار آسانی نیست. چند تولید‌کننده دیگر کفش از چین گرفته تا لبنان ادعا کرده‌اند تولید‌کننده کفش‌های زیدی هستند که اکنون به شهرتی درخور توجه یافته‌ است. در فیلم ویدئویی موجود از پرتاب کفش‌های زیدی به طرف بوش امکان شناسایی تولید‌کننده این کفش‌ها وجود ندارد.

با این حال آنچنان که بایدان می‌گوید تقاضا برای مدل 271 که اکنون با نام «خداحافظ بوش» عرضه می‌شوند به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. تقاضاهایی متعددی برای مدل 271 که قیمت کلی فروش‌اش 27 دلار است از عراق و سایر کشورهای خاورمیانه به کارگاه او رسیده اگر چه تقاضاهایی هم از اروپا و آمریکا دریافت کرده است.

این تولیدکننده کفش به شیوه سنتی حتی در حال برنامه‌ریزی برای تولید آگهی‌های بازرگانی برای مدل 271 است که البته در مرحله اول فقط در ترکیه پخش خواهد شد. در این آگهی تبلیغاتی یک لنگه کفش مدل 271 روی میله‌ای چوبی قرار داده شده در حالی که روی تابلوی نصب شده در قسمت میانی میله نوشته شده «خداحافظ بوش، سلام صلح.»

بایدان که موهایی تیره و چشمانی قهوه‌ای دارد با اشاره به این که کفش‌های تولیدی او به سوی بوش پرتاب شده‌اند و مردم به همین دلیل علاقه‌مند به خرید این کفش‌ها هستند، می‌گوید: این روزها مردم عراق این مدل کفش را به هم هدیه می‌دهند. او با اشاره به افزایش قابل‌توجه تقاضا برای مدل 271 در بازار داخلی ترکیه می‌گوید: بسیاری از خارجی‌هایی که از ترکیه دیدار به عمل می‌آورند این مدل کفش را به عنوان سوغات با خود می‌برند.

اقدام زیدی بی‌هیچ شک و تردیدی علاقه نوظهوری به کفش‌‌پرانی در خاورمیانه و برخی نقاط دیگر دنیا به وجود آورده است. در عراق و برخی کشورهای دیگر پرتاب کفش‌های کهنه به نمادی از اعتراض تبدیل شده است. همین اواخر بود که 70 تن در تهران گردآمدند تا کفش‌های خود را به سوی کاریکاتوری از بوش پرتاب کنند.

اقدام زیدی حادثه‌ای نادر بود که کفش را به دنیای سیاست پیوند زد. اواخر سال 2005 میلادی بود که رجب جور، خیاط ترک ساکن استانبول وقتی صدام حسین، دیکتاتور معدوم عراق با یکی از مدل‌های کت‌وشلوار تولید شده در تولیدی او برای پاسخگویی به اتهاماتش در دادگاه حاضر شد در کانون توجه رسانه‌ها قرار گرفت و البته به یمن این توجه و افزایش فروش تولیداتش به سود قابل توجهی دست یافت.

تقاضا برای مدل کت‌وشلواری که صدام به تن داشت به قدری بالا گرفت که او از عهده پاسخگویی به سفارشات هم برنمی‌آمد. کار به جایی رسیده بود که آن مدل خاص را به‌نام «سه‌ستاره» که نماد عراق تحت حاکمیت بود، می‌شناختند.

در اتاق مدیریت کوچک کارگاه بایدان چند مرد با علاقه و دقت تمام در حال دست به دست کردن مدل‌ 271 هستند و قصد سفارش دادن محموله‌ای بزرگ را برای بازار عراق دارند. عملیات تولید این کفش‌ها با ماشین‌های ساده و قدیمی انجام شده و اجزای آن در نهایت با دست مونتاژ می‌شود.

بایدان یکی از نمونه‌های آماده را با دقت وارسی می‌کند. مدل 271 کفش بنددار با تختی از جنس پلی یورتان است که وزن کل کفش را به شکل قابل توجهی کاهش داده و انعطاف‌پذیری مناسبی به آن داده است.

او که از سن 11 سالگی و پس از مهاجرت از یکی از روستاهای دورافتاده و فقیر جنوب شرق ترکیه به استانبول کار در زمینه تولید کفش را شروع کرده، تصریح می‌کند پس از کفش‌پرانی زیدی به سوی بوش سرش به مراتب شلوغ‌تر از قبل است.

این مشغولیت فقط به خاطر دریافت سفارش‌های متعدد برای مدل 271 نیست بلکه ده‌ها خبرنگار کنجکاو به او مراجع کرد‌ه‌اند تا اطمینان حاصل کنند ادعای او در مورد این که کفش‌های زیدی در کارگاه او تولید شده‌اند، درست است. اگرچه او می‌گوید با خبرنگار کفش‌پران عراقی احساس همدردی می‌کند اما در عین حال تاکید دارد تنها از جنبه اقتصادی به این مساله نگاه می‌کند.

در حالی که لبخندی بر لب دارد، می‌گوید: من فقط یک تولیدکننده ساده کفش هستم و هیچ علاقه‌ای به سیاست ندارم. می‌افزاید: در این مورد خاص سیاست راهگشای شغل من شد و شرایط بهتری را برای من رقم زده است.