یک فلامینگو زیبا بکشیم

فلامینگو پرنده‌ای است با پاهای دراز و منقاری منحنی و گردنی بلند و خمیده، بابدنی بسیار کشیده و پر و بالی به رنگ‌های سفید و صورتی و لکه‌های ارغوانی روی سطح آن دیده می‌شود که بسیار جالب توجه می‌باشد. در پرواز‌ پا‌ها و گردنش کشیده و قدری پایین‌تر از سطح بدن قرار می‌گیرد. بال‌هایش ترکیب زیبایی از رنگ‌های سرخ و سیاه را نشان می‌دهد. پرنده نابالغ قهوه‌ای مایل به خاکستری چرک است. فلامینگو در خلوت و تنهایی، سر به پایین آویخته و در فکر فرو می‌رود و وقتی که یک چنین حالتی به خود می‌گیرد، به اندازه یک مرغابی کوچک می‌شود با این‌که در حالت شور و نشاط 90  سانتیمترتا یک و نیم متر طول دارد  فلامینگو به آرامی‌ راه می‌رود و در حالی‌که سر و منقار خود را در آب کم‌عمق فرو برده تغذیه می‌کند. بیشتر فلامینگو‌ها حلزون و خرچنگ ماهی‌های ریز و گیاهان آبی را می‌خورند و آنها برخلاف سایر پرندگان و حیوانات حریص نیستند. غذا را خیلی آرام و با طمانینه می‌خورند. این پرندگان به صورت گله‌ای که به هزاران می‌رسند زندگی می‌کنند.

فلامینگو از مرغان زیبایی است که اغلب در آب‌های کم‌عمق سواحل دریا و دریاچه‌ها و مرداب‌ها به سر می‌برد. این پرنده در فلوریدا به قدری زیاد است که سمبل ایالت فلوریدا شده است و مسافرانی که به این ایالت می‌آیند اول سراغ این مرغ را می‌گیرند. فلامینگو حالت‌های شیرین و تماشایی به خود می‌گیرد و دائم مانند فلاسفه در خود فرو رفته است به طوری که می‌توان او را پرنده فیلسوف هم خواند. فلامینگو در موقع استراحت بر یک پا استوار و سر خود را زیر بال مخفی و در حالی که چرت می‌زند، توازن خود را در روی یک پا کاملا محفوظ می‌دارد.

 پاهای بلند و قوزدارش در قسمت وسط برآمده و متورم است و در طول بسیار نازک و ظریف است. گردن یاقوتی رنگ ظریفش چون مار به‌دور خود پیچیده و سر کوچکی که مجهز به چشمان ریز طلایی و مهره‌ای شکل است، ختم می‌شود. منقار فلامینگو مجهز است به لایه‌های متقاطع که در تغذیه نقشی چون الک را برعهده دارد.فلامینگو سالی یکبار جفتگیری می‌کند و لانه‌ای گلین برای تخمگذاری می‌سازد. لانه فلامینگو مخروطی و سطح آن نعلبکی شکل است. بیشتر فلامینگو‌های ماده یک تخم در سوراخ لانه می‌گذارند و نر و ماده هر دو به نوبت روی تخم می‌خوابند. پس از 30 روز جوجه از تخم بیرون می‌آید. جوجه فلامینگو بعد از 5 روز لانه را ترک می‌کند، اما برای تغذیه به لانه‌ای که درآن تولد یافته و پدر و مادر برایش خوراک آماده کرده‌اند باز می‌گردد. بعد از 2 هفته خودش به جستجوی خوراک می‌رود.

 فلامینگو در محیط طبیعی از 15 تا‌20 سال زندگی می‌کند.   شکارچیان این مرغ را بیشتر به خاطر پرهای بسیار زیبا و درخشان شکار می‌کنند ولی به مجرد کشتن و پر کندن حیوان، پرهای رنگین او تغییر رنگ داده و به سفید تمایل پیدا می‌کند. حتی آنهایی که در اسارت هستند نیز تدریجا به تغییر رنگ پرها دچار می‌شوند مگر این‌که رژیم طبیعی آنها در اختیارشان گذارده شود که آن هم خیلی با اشکال فراهم می‌شود.

بچه‌های نازنین من مطمئنا اگر این پرنده را نمی‌شناختید ولی در حال حاضر با مطالعه این مطالب شناخت کافی پیدا کرده‌اید پس بنابراین طبق تصاویر جدول کشیده شده تمرین کنید و بعد یک نقاشی زیبا از تعدادی فلامینگو بکشید که در یک ساحل قشنگ در حال غذا خوردن هستند و بعد به دفتر روزنامه ارسال نمایید تا بهترین نقاشی در روزنامه چاپ شود.