پینتر صحنه را ترک کرد

زمانی که منتقدان ادبی و هنری، آثار پینتر را در گروه تئاتر آبزورد (هیچ انگاری)‌ قرار دادند، او به شدت در مقام پاسخگویی برآمد و گفت که بیشتر از هر کس دیگری به واقعیت‌های زندگی انسان معاصر توجه دارد. در واقع هارولد پینتر در آثارش، برداشت خود از طبقه متوسط انگلستان و تلخی‌های زندگی آنها را می‌نوشت و موقعیتی را نشان می‌داد که دیگران قادر به درک آن نبودند.

این شاعر و نویسنده را باید سرآمد نمایشنامه‌نویسان مدرنی دانست که تعریفی جدید و زیباشناسانه از روزمرگی ارائه می‌دهند. در آثار پینتر اگر چه به ظاهر اتفاقی نمی‌افتد، اما از همین بی‌اتفاقی، آشنایی‌زدایی و سنت‌های زندگی روزمره معاصر کالبدشکافی و آسیب‌شناسی می‌شود. در واقع هارولد پینتر پیش از دیگران، آینده زندگی انسان نیمه دوم قرن بیستم را رصد می‌‌کند و درباره عاقبت چنین اوضاع و موقعیتی، هشدار می‌دهد. او در آثارش نشان می‌دهد انسان امروز تحت تسلط خشونت زندگی می‌کند و جامعه چه بخواهیم و چه نخواهیم رو به خشونت روزافزون زندگی می‌کند.

با چنین گرایش ادبی و هنری است که هارولدپینتر در 2 دهه گذشته در مقام یک منتقد سیاسی ظاهر شد و بر علیه بسیاری از سیاست‌های غرب موضع گرفت. او از دهه 80 میلادی در قامت یک فعال سیاسی ظاهر شد و با رد درخواست جان میجر، نخست‌وزیر وقت انگلستان برای اعطای نشان شوالیه، نشان داد که حاضر به نزدیکی با سیاستمداران نیست. در سال‌های بعد، این نویسنده از تونی بلر به دلیل حمله به عراق انتقاد کرد و او را یک احمق فریب‌خورده نامید. او در پیامی در سال 2005 به مناسبت دریافت جایزه نوبل ادبیات، از راه‌اندازی جنگ بر علیه مردم عراق انتقاد کرد و از سران کشورهای غربی پرسید: چه تعداد انسان بی‌گناه دیگر را باید بکشید تا شایسته عنوان جنایتکار جنگی و قاتل بزرگ شوید. هارولد پینتر که از سال 2005 تنها یک نمایشنامه رادیویی با عنوان صداها نوشته بود، عاقبت در 78 سالگی برای همیشه صحنه را ترک کرد.