دروغ بزرگ (قسمت سوم)

وجود نداشت.
«شاید قصد آنها از این گزینش مشخص شدن مسافران بی گناه از تروریست ها بود».
تعداد قربانیان بی گناه در اطلاعیه 13 سپتامبر از این قرار است .
- پرواز شماره 11 هواپیمای امریکن ایرلاین ، که به برج شمالی W.T.C اصابت کرد 78نفر.
- پرواز شماره 175 یونایتد ایرلاین (برج جنوبی) 46نفر .
- پرواز شماره 77 امریکن ایرلاین (مثلا پنتاگون) 51نفر .
- پرواز شماره 93 یونایتد ایرلاین (پنسلوانیا) 36نفر.
همان طور که گفته شد، این فهرست کامل تلفات نیست و اسامی هواپیماربایان از آنها حذف شده است .
فهرست کامل مسافران در اطلاعیه قبلی شرکتهای هواپیمایی که روز 11 سپتامبر توسط خبرنگاری آسوشیتدپرس انتشار یافت ، از این قرار است :
- پرواز شماره 11 امریکن ایرلاین 81نفر.
- پرواز شماره 175 یونایتد ایرلاین 56نفر.
- پرواز شماره 77 امریکن ایرلاین 58نفر.
- پرواز شماره 93 یونایتد ایرلاین 38نفر.
از مقایسه دو اطلاعیه یازدهم و سیزدهم سپتامبر ، در پرواز شماره 11 امریکن ایرلاین ، تعداد هواپیماربایان نبایستی بیشتر از سه نفر و در پرواز شماره 93 یونایتد ایرلاین دونفر باشند.
جالب این که نتایج مقایسه نشان می دهد در پرواز 175 یونایتد ایرلاین 10 تروریست حضور داشتند! در حقیقت در هیچ یک از پروازها تیم چهارنفره مورد ادعای F.B.I وجود نداشته و گزارش F.B.I از تماس تلفنی خدمه هواپیمای حامل محمد عطا و تیم چهار نفره و موضوع صندلی 8D کاملا ساختگی بوده است.
F.B.I با استخراج فهرستی از اسامی به اصطلاح دشمنان غرب و اعلام آنها به عنوان تروریست ، از ما می خواهد باور کنیم که مسلمانان و فعلا عربها دشمنان خط مقدم امریکا و غرب هستند.
در این ماجرا که هزاران نفر از مردم امریکا جان خود را از دست دادند ، هنوز عاملان واقعی فاجعه پنهان مانده اند.
با اطلاعات ضدونقیض F.B.I هنوز تصویر درستی از تروریست ها و نحوه عملکرد آنها به دست نیامده و این پرونده جنایی همچون سایر موارد از این دست بازخواهد ماند.
اما در تمام فرضیه های موجود، این سوال به قوت خود باقی است که : این جنایت ها به سود چه کسی تمام خواهد شد؛.
با توجه به این سوال اساسی ، موسسه بین المللی تحقیقات ضدتروریستی در پژوهشی توسط دان رادلور (Don Radlaver) به نتایج جالبی در این زمینه دست یافت .
این تحقیقات که با عنوان «اختلاس درون سازمانی» انتشار یافت ، نشان داد که از 6 روز قبل از حادثه یازدهم سپتامبر تا ساعاتی قبل از حادثه ، سهام 3 شرکت عمده امریکن ایرلاین ، یونایتد ایرلاین و K.L.M در اقدامی ساختگی و بی سابقه ای دچار سقوط شد.
یونایتد ایرلاین ، مالک دو هواپیمایی بود که یکی به برج جنوبی اصابت کرد و دیگری هم در Pittsburgh سقوط کرد.
عرضه بی سابقه سهام این شرکت در مراکز بورس ، ارزش آن را به میزان 42 درصد پایین آورد.
امریکن ایرلاین مالک دو هواپیمایی که یکی به برج شمالی اصابت کرد و دیگری به گفته (F.B.I) بر ساختمان های پنتاگون فرود آمد هم دچار تزلزل سهام 39درصدی شد.
شرکت هواپیمایی K.L.M نیز گرفتار سقوط متناسب با دو شرکت فوق شد.
این سقوط سهام در حالی اتفاق افتاد که هیچ یک از شرکتهای هواپیمایی در سراسر جهان دچار چنین تنزل سهامی نشدند و استثنای K.L.M نیز نشان می دهد این شرکت در پروژه عملیات قرار داشته ، اما به دلایلی در انتهای ماجرا حذف شده بود.
در مقابل سقوط سهام شرکتهای هواپیمایی بود که قرار بود مستقیما درگیر ماجرا باشند ، سهام برخی از شرکتها- خصوصا شرکتهای بیمه گر درگیر ماجرا- درست یک هفته قبل از ماجرای یازدهم سپتامبر خبر از 25 برابر رشد را می داد.
شرکت مورگان استنلی (Morgan stanley) که در طبقه بیست ودوم برج w.t.c قرار داشت ، رشد سهام 12 برابر را تجربه کرد ، و مریل لینچ (Merrill Lynch & co) بزرگترین حق العمل کار سهام جهان ، قیمت سهام خود تا 25برابر ارتقا داد.
دفتر کار این شرکت در مجاورت برجها قرار داشت.
ارتقای ساختگی ارزش سهام به شرکت بزرگ بیمه گر نظیر Munich Re ، AASwiss Re و A * A و کشیده شد و هر سه این شرکتها درگیر عواقب بعد از حادثه بودند که باید خسارات ناشی از حادثه را پرداخت می کردند.
«کمیسیون ایمنی تبادلات سهام شیکاگو» اولین مرکزی بود که بخشی از ماجرا را کشف و آشکار کرد.
واحد تحقیقات ، کمیسیون شیکاگو دریافته بود که یکی از سهامداران متنفذ و دارای شغل دولتی ، توانسته از مرکز بورس شیکاگو سودی بالغ بر 15 میلیون دلار کسب کند.
این سود حاصل از مبادله سهام شرکت هواپیمایی یونایتد ایرلاین (5میلیون دلار)، سهام امریکن ایرلاین (4میلیون دلار) ، سهام مورگان استنلی ( 2/1 میلیون دلار) و سهام مریل لینچ (5/5میلیون دلار) ثبت شده بود.
گزارش دیگری از کمیسیون نشان داد این مقام ارشد دولتی همزمان با وقوع حادثه ، در حال نقد کردن 5/2 میلیون دلار سود حاصل از فروش سهام شرکت امریکن ایرلاین بوده که موفق به انجام آن نمی شود.
پس از انتشار کمیسیون امنیتی سهام شیکاگو، سازمان بین المللی امنیت سهام (IOSCO) در سطح بین المللی تحقیقات گسترده ای را در تمام مراکز عمده سهام جهان آغاز کرد و نتایج این گزارش به طور مشروح در سایت www.sfgate.com منعکس شد.
در کنفرانس خبری ویدئویی پانزدهم اکتبر 2001، IOSCO یک گزارش اجمالی از تحقیقات انجام شده ارائه کرد.
اختلاس ثابت شده مقامات دولتی امریکا در این گزارش که از آن به عنوان «بزرگترین تخلف مالی دولتی» یاد شد ، به صدها میلیون دلار می رسد. حسابهای بانکی اسامه بن لادن در سال 1998 به دستور امریکا در سراسر جهان بسته شده بود و توان مالی گروه طالبان به مراتب کمتر از آن بود که بتواند از «رانت اطلاعاتی» در مراکز تبادلات سهام استفاده کند.
پس از جریان بمب گذاری در «دارلسلام» و «نایروبی» ، دولت کلینگون در حرکتی نمادین با دستوری به شماره 130909 صادر شده از کاخ سفید خواستار انسداد کلیه حسابهای بانکی بن لادن و طالبان شد.
این اقدام با قطعنامه شماره 1193 شورای امنیت سازمان ملل متحد ، در تاریخ 13 اوت 1998 ، جنبه بین المللی پیدا کرد.
دولت کلینگون ، مصادره اموال طالبان و بن لادن را تا لغو قراردادهای مخابراتی و خدمات ماهواره ای این گروه ادامه داد و به این ترتیب تنها کانالهای مخابراتی و اطلاعرسانی آنها مسدود کرد.
پس از این اقدام بین المللی که به بهانه «تروریست» بودن بن لادن و گروه او صورت گرفت ، میلیونر خواندن بن لادن امری مضحک می نمود.
پس از قطعنامه شماره 1296 شورای امنیت در تاریخ 19 اکتبر 1999 ، هرگونه کمک مالی و همکاری بانکی با اسامه بن لادن در ردیف معاونت و همکاری با تروریست ها قلمداد شد.
در چنین شرایطی ، چه کسی و یا کسانی می توانستند هزینه عملیات تروریستی 11 سپتامبر را از 1999 (انسداد حسابهای بن لادن) تا 11 سپتامبر 2001 بپردازند؛ پس از قطعنامه 1999 ، هیچ نمونه همکاری مالی با بن لادن از سوی امریکا به عنوان ناظر ذی نفع ، این ماجرا گزارش و ثابت نشد ; اما حوادث امروز پس از 11 سپتامبر نشان داد که تنها پشتیبان ممکن بن لادن در این مدت ، ایالات متحده امریکا بوده و بس .
تحقیقات بعد از حادثه ، تا حدودی کارساز بود و برخی از مجاری دولتی ، کمکهای مالی به بن لادن را مشخص کرد; اما خیلی زودتر از آن که اصل ماجرا را آشکار کند، متوقف شد.
در میان یاوران مالی بن لادن ، بانکی به اسم Alex Brown Deutsche Bank، سرمایه دار بزرگ امریکایی است .
این بانک با استفاده از رانت اطلاعاتی ، یک هفته قبل از حادثه 11 سپتامبر تمامی سهامی که از دو شرکت هواپیمایی امریکن ایرلاین و یونایتد ایرلاین در اختیار داشت در بازار بورس به فروش رساند.
نشریه سان فرانسیسکو کرونیکال در تاریخ 29 سپتامبر 2001 در مقاله ای با عنوان «سودهای مشکوک بازپس گرفته نشد».
به قلم کریستین برت لسن و اسکات وینکور با تاکید بر سوءاستفاده مالی Alex Brown، تا حدی به عمق ماجرا اشاره می کند ; این مقاله از طریق آدرس اینترنتی www.sfgate.com قابل بازخوانی است .
بررسی ها نشان می دهد A.B KKrongard- مدیرعامل Deutsche Bank- در سالهای 1998 به بعد، از سوابق درخشانی در ارتش امریکا برخوردار بوده است .
فرماندهی ستاد، فرماندهی توپخانه و مقام فرماندهی در نیروی دریایی امریکا از جمله خدماتی است که او می تواند به آنها افتخار کند.
A.B KKrongard تا 26 مارس 2001 یکی از 3 شخصیت برجسته سازمان C.I.A محسوب می شد و هنوز از مشاوران ارشد و مورد اعتماد ریاست سازمان امنیتی امریکا (CIA) به حساب می آید.
با توجه به سوابق و افتخارات A.B KKrongard و نزدیکی او به سازمان C.I.A از یک سو و مدیریت عاملی او در Deutsche Bank از سوی دیگر ، باید تخلفات مالی الکس براون - سرمایه دار این بانک - در بازار بورس - از دید مدیرعامل این بانک و مشاور ارشد C.I.A مخفی نمی ماند و او زودتر از ماموران F.B.I و گروه تحقیقات IOSCO، گزارش مفصلی از گردش مالی بانک در اختیار مقامات دولتی قرار می داد; اما چنین نشد و به طرز مرموزی تحقیقات کمیسیون امنیتی سهام (IOSCO) بی هیچ دستاوردی در نیمه راه رها شد و F.B.I از تحقیق و بررسی بیشتر در این خصوص دست کشید.
پی گیری نقل و انتقالات مالی میان بانکها، برای سازمان های نظیر F.B.I و IOSCO و کار دشواری نیست ; چرا که تمامی این مبادلات از طریق 2 موسسه بزرگ دولتی به طور رسمی پیگیری و ثبت می شود; اما واردشدن F.B.I و IOSCO و به حریم امن Deutsche Bank باعث برملاشدن تمامی نقل و انتقالات سری پولهایی می شد که فقط C.I.A، مشاور ارشد این سازمان .A.B) (Krongardو Alex Brown و (سهامدار اصلی این بانک) از آن اطلاع داشتند.