ترورهای دوستانه !

ائتلاف امریکا و انگلیس در جنگ عراق علاوه بر تجربه های نظامی ، مباحث جدیدی از فرهنگ جنگ را با خود به همراه آورد. هدف گیری سربازان و خلبانان انگلیسی توسط سربازان امریکایی ، به عبارت آتش دوستانه یا Friendly Fireبردارهای معنایی تازه ای افزود. هدف گیری و شلیکهای به ظاهر دوستانه و یکسویه امریکایی ها برای نظامیان انگلیسی تقریبا به موضوعی عادی و از عوارض محتوم جنگ تبدیل شد.

کد خبر: ۲۲۵۴۲

به گونه ای که گویندگان خبر در برخی از گفتگوهای گزارشی BBC با همکاران خود در «دوحه» بی هیچ تعجبی از تلفات جدید هدف گیری های دوستانه سوال و پرسش می کردند. اکنون با فروکش کردن حملات نظامی ، سربازان انگلیسی نیز می توانند فارغ از هدف گیری های دوستانه نفسی به راحتی بکشند، اما با ترور عبدالمجید خویی ، باب جدیدی از هدف گیری دوستانه گشوده شد. جوانترین فرزند مرحوم آیت الله العظمی ابوالقاسم خویی ، آخرین دهه از عمر خود را در لندن با اداره بنیاد الخویی سپری کرد. مراودات مرحوم عبدالمجید خویی با شخصیت های سیاسی و اقتصادی عرب مقیم لندن ، از وی چهره ای سیاسی و بانفوذ نشان می داد. دوستی و آشنایی وی با تونی بلر، نخست وزیر انگلیس از ملاقات های رسمی فراتر رفته و به دیدارهای خانوادگی انجامید. عبدالمجید خویی یک هفته قبل از ترور، لندن را به قصد عراق ترک کرد، اگرچه وی در گفتگوی تلفنی با خبرگزاری ایرنا، عنوان کرده بود: «من در مسائل سیاسی وارد نمی شوم و فقط در امور مذهبی و مردمی خدمت خواهم کرد». اما انتساب به آیت الله خویی از یکسو و روابط سیاسی وی با شخصیت های جهان عرب و دولت انگلیس از سوی دیگر، از وی شخصیتی «کاتالیست» ساخته بود که در شرایط حساس می توانست در معادلات قدرت تعیین کننده باشد. ترور خویی را می توان هدف گیری کاملا دوستانه به حساب آورد، اما کدام یک از دوستان؛ امریکا، انگلیس و یا دوست نمایان داخل عراق؛ به طور قطع این آخرین ترور از این دست نخواهد بود و کسانی که از خون و خونخواهی های اینگونه ترورها متنفع خواهند شد، باز هم توپخانه آتش دوستانه را به کار خواهند گرفت . خویی در آخرین مصاحبه مطبوعاتی خود در لندن ، از اختلافات فرقه ای و مذهبی در عراق اظهار نگرانی کرد و امیدوار بود مردم عراق با هوشیاری و فارغ از بازیهای تفرقه افکنانه ، این بار حکومتی مردمی را پایه گذاری کنند؛ آیا این موضع مورد تایید مهاجمان دیروز و فاتحان امروز بوده است؛.