اتحادیه اروپا در سال 2008

مخالفت مردم ایرلند با تصویب "قرارداد اصلاحات در ساختار اتحادیه‌ اروپا" یا پیمان موسوم به لیسبون، نخستین شوک براى اتحادیه‌ اروپا بود. نیکلا سارکوزى بى‌درنگ پروژه‌ بعدى را شروع کرد: سیاست جامعى براى حفاظت از محیط زیست.

او گفت: «ما آخرین نسلى هستیم که مى‌تواند جلوى فاجعه را بگیرد، آخرین. اگر به سرعت دست به کار نشویم، نسل‌هاى بعد فقط مى‌توانند جلوى ضرر بیشتر را بگیرند، اما بازگشتى وجود نخواهد داشت.»

با این حال سارکوزى هنوز دست به کار نشده بود که در ماه اوت‌، روسیه و گرجستان ناگهان وارد جنگ شدند.

خوزه مانوئل باروسو، رئیس کمیسیون اتحادیه‌ اروپا، درآن زمان گفت: «معلوم است که در حاشیه‌ چنین واقعه‌اى نمى‌توان طورى عمل کرد که انگار اتفاقى نیفتاده است.»

پیامد این حادثه تجدیدنظر در معاملات تجارى اتحادیه اروپا با روسیه بود. البته پس از اینکه نیکلا سارکوزى موفق شد طرفین درگیر، روسیه و گرجستان را قانع به برقرارى آتش‌بس کند.

در حالی‌که در شرق اروپا شعله‌هاى جنگ کمابیش فروکش کرده بود، سوى دیگر قاره‌ اروپا، بحران تازه‌اى گریبانگیر آمریکا شد: بحران مالى؛ بحرانى که ظرف مدت کوتاهى اقتصاد پنج قاره را به زانو درآورد.

ابتدا بانک‌ها و موسسات مالى، سپس سایر شاخه‌هاى اقتصادى. کشورهاى عضو اتحادیه‌ اروپا به سرعت تصمیم گرفتند با طرح یک برنامه‌ هماهنگ، آماده‌ مقابله با بحران مالى شوند. چندین هفته‌ متوالى از فصل پاییز، تنها موضوع مورد بحث در بروکسل بحران اقتصادى بود.

اوضاع که تا حدى آرام شد، پرونده بعدى روى میز رفت. اتحادیه‌ اروپا با ارسال نیروى دریایى براى حفظ امنیت آبهاى بین‌المللى و مقابله با دزدان دریایى موافقت کرد.

خاویر سولانا، مسئول سیاست خارجى اتحادیه‌ اروپا، قبل از شروع عملیات گفت: «این عملیات بسیار مطمئن خواهد بود. شرایط عملیاتى با دقت تعیین شده‌اند. هدف ایجاد هراس، جلوگیرى از حمله و محافظت است. مهمتر از همه حفاظت از نیروهاى کمکى سازمان ملل متحد است.»

برنامه‌ حفاظت از محیط زیست هم مجددا بررسى شد. رهبران کشورهاى عضو اتحادیه‌ اروپا سرانجام به توافق رسیدند.

آنگلا مرکل صدراعظم آلمان، که دلیلى براى پنهان کردن لبخند پیروزى نداشت، پس از این نشست گفت: «براى ما به عنوان ملت آلمان جاى خوشحالى بیشترى دارد، به دلیل اینکه چارچوب اصلى این برنامه را آلمان در دوران ریاستش بر اتحادیه‌ اروپا مطرح کرد. این چارچوب با تعیین حد و مرز مشخص اکنون تکمیل شده است. من از اینکه بالاخره موفق شدیم در زمینه‌هاى لازم به توافق برسیم واقعا خوشحالم.»

نیکلا سارکوزى در آخرین نشست سال میلادى 2008، با لحنی مغرورانه گفت: «من فکر مى‌کنم جاى هیچ بحث و گفت‌وگویى نمانده که رئیس‌اتحادیه‌ اروپا باید توانایى مدیریت و هدایت اتحادیه‌ اروپا را داشته باشد.»

حال نوبت رئیس‌جمهور چک است که آنچه در چنته دارد رو کند. آن‌هم در حالی‌که جمهورى چک، غیر از ایرلند، تنها کشورى است که هنوز پیمان لیسبون را تصویب نکرده است.

الکساندر وندرا، معاون نخست‌وزیر جمهورى چک، معتقد است: «به نظر من، وصله‌ ناجور بودن براى شروع بد نیست. این‌طور بهتر مى‌‌شود سایر اعضا را به نحو خوشایندى غافلگیر کرد.»

دویچه وله