کلسترول ‌با‌ نمک ‌بدلی

هرچه عامل زمان در یک پروسه نمایشی کوتاه‌تر شود، سازمان‌دهی درام، تزریق اطلاعات و ایجاد موقعیت‌های نمایشی چه از لحاظ نگارش متون و چه از لحاظ اجرا سخت‌تر می‌شود. «غذا حاضر است» برنامه کوتاه‌مدت نمایشی است که مصائب و معضلات تغذیه را دستمایه رخدادهای نمایشی خود قرار داده است.

خانواده بادامکی کانون رخدادهای داستان است که در هر بخش به واسطه معضلی که به این خانواده سنجاق می‌شود، تغذیه درست، فواید و مضرات مواد گوناگون غذایی به شکل مستقیم به جمال مخاطب گره زده می‌شود. در برخی از این آیتم‌ها، اشخاص حاضر در داستان خیلی صاف و شفاف از روی کتاب آشپزی به راهنمایی خلایق در ارتباط با معایب و محاسن برخی مواد غذایی می‌پردازند.

پرسش این است اگر سازندگان این برنامه دنبال اطلاع رسانی سریع و بی واسطه هستند با یک گوینده می‌توانستند پیام‌های بهداشتی خود را به گوش مخاطب رسانده و به چشم او استراحت دهند. درام و جایگاه آن در «غذا حاضر است» در مرتبه نازلی از یک فرآیند نمایشی قرار گرفته است.

چنین کارهایی که در کوتاه‌مدت می‌خواهند خود را به مخاطب گره بزنند با یک متن منسجم و مکتوب در درجه نخست معنا و مفهوم پیدا می‌کنند. غذا حاضر است در زمینه نوشتار با یک دستمایه بدون اسانس نمایشی به مرحله ثبت تصویری رسیده است.

نمونه مشابه چنین برنامه‌ای را اکنون عصرها گروه خانواده شبکه یک در شمایل «مسافرخانه سعادت» در محضر دید و قضاوت بینندگان قرار داده است. این 2 برنامه کوتاه‌مدت نمایشی از بسیاری جهات شباهت‌ها و اشتراکاتی دارند. اما آنچه غذا حاضر است را در مرتبه نازل‌تری قرار داده، فقدان متن‌های درست نمایشی و در مرتبه دوم  ضعف ساختاری و اجرایی آن است.

با این که تنوع جغرافیا در غذا حاضر است از مسافرخانه سعادت بیشتر است، اما رخوتی که در این اثر وجود دارد با هیچ معیاری قابل پذیرش نیست. به هر روی قصه ساختن برای یک مجموعه آموزشی  سفارشی در زمینه تغذیه و چینش تعدادی شخصیت ثابت، به درایت و شناخت شاخصه‌های بدیهی و آشنای درام نیاز دارد که نویسندگان غذا حاضر است گویی فقط به چند کتاب تغذیه اکتفا کرده و دستورالعمل‌ها  و موارد پیشگیری را به شکل مستقیم در دهان شخصیت‌ها گذاشته‌اند.

از سوی دیگر سازنده این آیتم‌ها تکلیفش با لحن برنامه مشخص نیست. برخی از آیتم‌ها بسیار خشک، جدی و اتو کشیده اجرا شده است. در برخی مواقع لودگی و مزه پرانی پیش برنده رخدادهای سنجاق شده به داستان‌هاست و در برخی زمان‌ها لحن قصه‌ها نه این است  و نه آن! به گونه‌ای که در یکی از آیتم‌ها پشت صحنه اثر به یک آیتم مجزا بدل شده و دستیار کارگردان برنامه، مانند شخصیت اصلی فیلم موزیکال «اشک‌ها و لبخندها» با تصنیف‌های یک در میان خود زمان برنامه را چاق و فربه می‌کند.

علی احسانی