اهمیت دوره نوجوانی

در بسیاری از جوامع شروع نوجوانی با آئین دوره بلوغ مشخص می‌شود که اصطلاحا آیین‌های گذرا نامیده می‌شود و طی آنها ورود نوجوان به دنیای بزرگسالی و وظایف و مسوولیت‌های آن جشن گرفته می‌شود.

هرچند پیچیدگی‌های زندگی جدید رسیدن به حالت بزرگسالی را تا پایان نوجوانی به تعویق انداخته است، اما گاهی در آیین‌های مذهبی شروع نوجوانی جشن گرفته می‌شود و امروزه نوجوانی مرحله شناخته‌ شده‌ای از رشد انسان تلقی می‌شود، اما این مرحله از نظر سن شروع، طول مدت آن، سرعت رشد، رشد جنسی و تکامل روانی متفاوت است. برای مثال ژان پیاژه معتقد بود که تفکر عملیاتی صوری (که مستلزم منطق استنتاجی است) بدون استثنا در نوجوانی شروع می‌شود، اما محققان بعد از وی نشان دادند که توانایی حل مسائل پیچیده علاوه بر آمادگی بدنی به آموزش و دانش فرد نیز بستگی دارد. در این دوره بسیاری از نوجوانان خلاقیت قابل ملاحظه‌ای نشان می‌دهند و آن را در قالب نگارش، موسیقی، هنر و شعر ابراز می‌کنند.

خلاقیت در ورزش و نیز علاقه نوجوان به دنیای عقاید (مسائل انسان دوستی، اخلاق، شرافتمندی و مذهب) خودنمایی می‌کند.

در این دوره داشتن دفتر خاطرات روزانه یک مفر خلاقانه رایج است. تکلیف عمده نوجوان در این دوره کسب یک احساس مطمئن از خویشتن است. پراکندگی هویتی به ناتوانی در دستیابی به خویشتن یکپارچه یا خود آگاهی اطلاق می‌شود. بخشی از بحران هویت با حرکت از وابستگی به سوی استقلال حل می‌شود.

دوره نوجوانی به علت فراز و نشیب‌هایی که دارد منشاء شکل‌گیری بسیاری از جنبه‌های زندگی فردی و اجتماعی فرد می‌باشد، بنابراین مطالعه پیرامون عواملی که بر این دوره از زندگی فرد تاثیر دارد امری ضروری به نظر می‌رسند. کتاب‌های مختلفی در این زمینه نوشته شده است که خواندن آنها را به همه توصیه می‌کنیم.