تغذیه در بیماری نقرس

 همچنین تاثیر این بیماری بر ستون فقرات و مهره‌های آن به حدی است که موجب بروز دردی شدید در قسمت تحتانی کمر می‌شود. این بیماری از جمله بیماری‌هایی است که اوج و فرود دارد و در مراحلی بشدت عود می‌کند.
مرحله شدت یافتن بیماری ناگهانی اتفاق می‌افتد و پس از گذشت 5 تا 10 روز از بین می‌رود شدت این بیماری زمانی نمایان می‌شود که میزان اسیداوریک خون به بیشترین حد خودمی‌رسد و کریستال‌های آن در حال ته‌نشین شدن و انباشته شدن در بدن هستند. معمولا حمله این بیماری نیمه شب آغاز می‌شود. مفاصل درگیر دردناک می‌شوند و پوست آن نواحی گرم، براق و قرمز رنگ می‌شود. درد به حدی شدید می‌شود که بیمار حتی تحمل فشار ملحفه را ندارد. پس از حمله علایم بیماری در عرض یک هفته از بین می‌رود؛ اما خطر حملات بعدی بیمار را تهدید می‌کند و ممکن است به مفاصل او آسیب برساند.

درمان با تغذیه مناسب: اسیداوریک از متابولیسم پورین‌ها حاصل می‌شود و حاوی قسمتی از نوکلئوپروتئین‌هاست اگر چه در گذشته نقرس با رژیم کم پورین درمان می‌شد؛ اما امروزه داروهـا بـه‌طـور عـمـده جـایـگـزیـن مـحـدودیـت‌هـای سخت رژیم‌های کم پورین شده‌اند.

براساس یافته‌های جدید، لبنیاتی که حاوی چربی کمتری باشند، احتمال ایجاد بیماری را کم می‌کنند. این مواد لبنی نه تنها از نظر پورین ضعیف هستند، بلکه وجود پروتئین آن باعث کاهش احتمال ایجاد نقرس در آینده می‌شود. اما پروتئین‌هایی که در گوشت قرمز وجود دارد و همین طور ماهی به عنوان ایجادکننده نقرس شناخته شده است. بنابراین در رژیم غذایی این بیماری منابع غذایی سرشار از پورین نظیر جگر، اندام‌های غده‌ای، ماهی و غذاهای دریایی، گوشت لوبیا، نخود، زردچوبه، قارچ خوراکی، گل کلم و اسفناج با توجه به شرایط بیمار محدود می‌شود. مصرف این غذاها طی حمله حاد نقرس مجاز نیست و هنگامی که مرحله حاد فروکش می‌کند، فرد مجاز به مصرف یک سهم غذایی 60‌‌گرمی از این غذاها خواهد بود.