قبض و بسط طنزیک!

هزار فکر و خیالات داردم سربند
چنان‌که کاسه سر را بسی ترافیک است
به زادروز من ای دوستان، سیه پوشید
چه جای جشن تولد برای تبریک است؟
تفنگ بغض مرا ضامنی به جز من نیست
چرا که هر نفسش احتمال شلیک است
به گردنم تو ببین خط فقر را کآنجا
هزار نکته باریک تر ز باریک است
نگاهداری ایمان به ضرب سیمان است
در آن دیار که آدم اسیر تشکیک است
بگو به بلبل شیدا زگل جدا گردد
که باغ را سر اجرای طرح تفکیک است
مگر که حضرت آدم نبینمش روزی
چه، او هبوط مرا عاملی رمانتیک است
عجیب رنگ عوض کرده‌اند اهل زمین
و رنگ سادگی ام همچنان متالیک است
گذشت این که شود عاشق از رخش معلوم
بیان عاشقی اکنون به ضرب موزیک است
چراغ صاعقه عشق می‌زند چشمک
نگار من به خیال الکترونیک است
شراب چشم تو حلال هر حلالی هست
که بالکل از الکل پاک و بی‌اتیلیک است
من عکس روی تو را قاب می‌کنم در دل
چرا که جلوه روی تو بی‌گرافیک است
ز ساعت یک صبح ازل تو را خواندم
که طرح حُسن خدادادی تو آنتیک است
به جان ارتش سرخ، آبروی سرخابی
که سرخی لب و لوچه‌ات بدون ماتیک است
مجوز پر گنجشک عشق شد باطل
 ولی زمین و زمان پر ز جیک در جیک است
علاج ما و تو دوری و دوستی باشد
اگرچه «لحظه دیدار دوست نزدیک است»
دل گرفته من شوخی‌اش گرفت امروز
تمام آنچه که گفتم، تمام طنزیک است!

رضا رفیع